Halsema's Woke-Circus: Dit zijn de genomineerden voor Amsterdammer van het Jaar
In dit artikel:
De nominaties voor Amsterdammer van het Jaar zijn bekendgemaakt en roepen flink verzet op bij de schrijver van dit stuk. De jury — en naar verluidt burgemeester Femke Halsema — nomineerde vooral mensen die actief zijn in sociaal-maatschappelijke en identiteitskwesties, iets wat de auteur wegzet als een bevestiging van een ‘woke’ en links-liberaal wereldbeeld.
Op de lijst staan onder meer Shari Jae Ebere, een activiste en Pride-ambassadeur die zich inzet voor transrechten, en Gianni da Costa van de weekendschool Giving Back Projects, die jarenlang ongedocumenteerde kinderen en gezinnen ondersteunt. Ook genoemd worden vrijwilligers als Ibrahim Kamara, een student die tegelijk hulp aanbiedt aan mensen in armoede, en een gepensioneerde straatarts bekend als ‘Dokter Co’, die zorg biedt aan mensen buiten het reguliere zorgsysteem. De uitreiking vindt plaats op 24 januari in het DeLaMar Theater; omdat Amsterdam dit jaar zijn 750-jarig bestaan vierde, worden de jaren 2024 en 2025 in één ceremonie samengevoegd.
De kernkritiek van het artikel is dat de selectie de verkeerde prioriteiten weerspiegelt: terwijl Amsterdam kampt met stijgende criminaliteit en een schrijnend woningtekort, zouden de genomineerden vooral symboolpolitiek bedienen — genderidentiteit en hulp aan ongedocumenteerden — in plaats van aandacht te geven aan problemen die volgens de auteur de brede bevolking raken. Hulp aan mensen zonder papieren wordt in het stuk expliciet veroordeeld als het ondersteunen van illegaliteit en als ondermijning van de rechtsstaat. Tegelijkertijd wordt het vrijwilligerswerk van onder meer Kamara en ‘Dokter Co’ niet geprezen als blijk van burgerliefde, maar als bewijs van falend stadsbestuur dat miljoenen verspilt aan prestigeprojecten en diversiteitsbeleid.
Het artikel positioneert de prijsuitreiking als een intiem elitefeest waarin bestuurders en organisaties elkaar applaudisseren, en voorspelt dat de uiteindelijke winnaar voorspelbaar zal aansluiten bij het politieke middenblok‑kabinet: teleurstellend voor de “gewone” Amsterdammer. Verder bevat de tekst waarschuwingen over schijnbare censuur door grote techbedrijven en een oproep aan lezers om het narratief van gevestigde media te wantrouwen.
Kort gezegd: de nominaties voor Amsterdammer van het Jaar worden in dit stuk aangemerkt als een bevestiging van linkse, identiteitsgerichte prioriteiten van het stadsbestuur, terwijl urgente stedelijke problemen volgens de auteur onderbelicht blijven.