Haagse asieldictatuur escaleert: Van den Brink zet 63 gemeenten onder curatele

In dit artikel:

Op maandag 5 oktober 2026 zijn volgens het artikel 21 extra Nederlandse gemeenten onder direct toezicht geplaatst wegens onvoldoende medewerking aan de Spreidingswet. Daarmee zou het aantal gemeenten onder toezicht van asielminister Bart van den Brink (CDA) zijn opgelopen tot 63, ongeveer een vijfde van alle Nederlandse gemeenten. Als voorbeelden worden Heerenveen, Weert, Enkhuizen en Sluis genoemd.

De maatregel maakt deel uit van een zogenoemde interventieladder. Volgens het artikel kan die uiteindelijk leiden tot indeplaatsstelling: het Rijk neemt dan gemeentelijke bevoegdheden over en kan zelf de komst van een asielzoekerscentrum afdwingen. De auteur beschrijft het beleid als een aantasting van de lokale democratie en stelt dat gemeenten die niet meewerken publiekelijk onder druk worden gezet.

Het verzet zou volgens het artikel breed over Nederland verspreid zijn en voortkomen uit zorgen over het gebrek aan woningen, de druk op scholen, huisartsen en politie en het ontbreken van maatschappelijk draagvlak voor extra opvang. Gemeenten zouden vinden dat zij worden aangesproken op een wettelijke taak, terwijl de landelijke overheid volgens de auteur zelf tekortschiet bij onder meer woningbouw, grensbewaking en de terugkeer van afgewezen asielzoekers.

Het kabinet-Jetten krijgt daarnaast het verwijt dat het de gevolgen van de asielinstroom over het land wil verdelen in plaats van de instroom en het terugkeerbeleid fundamenteel aan te pakken. Europese afspraken en aangekondigde terugkeerhubs zouden volgens de auteur weinig resultaat opleveren.

De conclusie van het artikel is uitgesproken politiek: de Spreidingswet zou geen oplossing bieden, maar problemen slechts verplaatsen van Ter Apel naar andere gemeenten. Als alternatief wordt gepleit voor intrekking van de wet en een volledige asielstop. De 63 gemeenten zouden volgens de auteur juist erkenning verdienen voor hun verzet tegen het landelijke beleid.