Haagse afbraakpolitiek eist zijn tol: kraamzorg klapt in elkaar, baby's en kwetsbare gezinnen zijn de dupe
In dit artikel:
De kraamzorg in Nederland verkeert volgens Kamerleden en betrokken zorgverleners in acute problemen: door een groot tekort aan kraamverzorgers, hoge werkdruk en lage beloning nemen medewerkers massaal afscheid van het vak, waardoor de zorg voor pasgeborenen en jonge gezinnen ernstig onder druk staat. In recente Kamerdebatten waarschuwde SP-Kamerlid Renske Dobbe met een nieuw vijfpuntenplan dat de kraamzorg “dreigt te verdwijnen” als er niet wordt ingegrepen.
Susanne Meijers van Kraamzorg Limburg vertelde dat haar organisatie in de afgelopen jaren ongeveer de helft van het personeel heeft verloren en dat veel vertrekkers de sector helemaal verlaten. Als gevolg kreeg een gezin de afgelopen jaren gemiddeld nog maar circa 28 uur kraamzorg, terwijl de wettelijke norm 49 uur bedraagt. Meijers benadrukte dat korte bezoektijden ertoe leiden dat problemen thuis — zoals medische signalen, conflicten tussen ouders of basale voorzieningen — onopgemerkt blijven.
Ook politieke partijen en toezichthouders signaleren serieuze veiligheidsrisico’s; ChristenUnie-leider Bikker wees op een toename van wiegendood en benadrukte de rol van kraamverzorgenden als “oren en ogen” in het gezin. De Inspectie meldt dat vooral kwetsbare vrouwen, bijvoorbeeld met taalbarrières, vaker op wachtlijsten belanden.
VVD-minister Ernstige Hermans reageerde in een brief met het plan om een pilot te starten om de schaarse capaciteit beter te verdelen, maar weigerde toezeggingen voor structurele oplossingen zoals hogere tarieven of het afschaffen van de eigen bijdrage. De minister stelt dat het schrappen van de bijdrage ongeveer €270 miljoen per jaar zou kosten en mogelijk druk op de toegankelijkheid zou vergroten. Dobbe en andere Kamerleden vinden die reactie onvoldoende en te vaag.
Samengevat: de kraamzorg kampt met personeelsverlies en teruggelopen zorguren, wat zorg- en veiligheidsproblemen veroorzaakt; politieke en toezichthoudende signalen stapelen zich op, terwijl het kabinet tot nu toe vooral beperkte maatregelen en geen financiële structurele verbeteringen voorstelt. Een veelgenoemde remedie is het verhogen van vergoedingen en salarissen om uitstroom te keren en de dienstverlening te herstellen.