Guus (57) en zijn gezin uit Haren zitten 'vast' in Dubai. 'Burj Khalifa doelwit? We hebben niets gemerkt van aanval, vertrouwen op geavanceerd afweersysteem'
In dit artikel:
Vastgoedondernemer Guus Teerling (57) uit Haren zit met zijn vrouw en tienerkinderen vast in Dubai nadat aanvallen tussen Israël/VS en Iran de luchtvaart in de regio lamlegden. Het gezin verbleef tijdens de aanval op Palm Jumeirah — het kunstmatige eiland dat als prestigeobject van de VAE geldt — in een hotel vlakbij de Burj Khalifa. Teerling meldt dat het emiraat oogt alsof het grotendeels doorwerkt: winkels en verkeer zijn aanwezig, maar veel minder voetgangers en toeristen. Een raket is volgens officiële berichten onderschept door het geavanceerde afweersysteem van Dubai; een brokstuk trof desalniettemin de lobby van het Fairmont Hotel op de Palm, wat leidde tot een explosie en enkele gewonden.
Het geplande terugvlucht voor zondag kon niet doorgaan omdat het vliegveld gesloten bleef na vergeldingsaanvallen van Iran op landen die als bondgenoten van zijn tegenstanders worden gezien. Teerling werkt in de tussentijd op afstand en zegt: "We maken er het beste van." Zwembaden zijn gesloten en de overheid heeft scholen en kantoren voor drie dagen dichtgezet, maar veel ondernemers regelen hun zaken vanuit Dubai zoals ze eerder ook tijdens corona deden. Teerling hoopt eind deze week weer naar Nederland te kunnen vliegen, in de veronderstelling dat de escalatie daarna afneemt.
In Amman (Jordanië) ervaart de Groningse studente Sahar Nazari (25) eveneens gespannen dagen. Jordanië probeert neutraal te blijven, maar luchtaanvallen en onderscheppingen zijn hoorbaar; sirenes klinken meerdere keren per dag en rond de Amerikaanse ambassade geldt een no-gozone. Ondanks de onrust gaat het dagelijkse leven grotendeels door — kinderen spelen op straat en mensen hervatten hun routine — maar bezoekers en familie zijn bezorgd; Sahars ouders konden recent met een omgeboekte vlucht naar huis. Zij wil nog tot juni in Amman blijven en zegt dat ze hoopt dat het veilig genoeg blijft.
Beide verhalen illustreren hoe inwoners en bezoekers in het Midden-Oosten met beperkte risico’s en verstoringen proberen door te gaan, terwijl de regionale spanningen de internationale verbindingen en het gevoel van veiligheid onder druk zetten.