Grote zorgen over lot gevangenen en terdoodveroordeelden Iran

dinsdag, 28 april 2026 (16:45) - NOS Nieuws

In dit artikel:

In Iran zijn recent meerdere minderjarigen en jongvolwassenen ter dood gebracht na de massale arrestatiegolf na de bloedig neergeslagen protesten van begin januari. Onder de bekendgemaakte slachtoffers zijn de 18‑jarige zanger Amirhoessein Hatami (geëxecuteerd op 12 april) en de een jaar oudere jeugdkampioen worstelen Saleh Mohammadi (opgehangen in maart). Mensenrechtenorganisaties melden dat Iran vorig jaar al meer dan 1600 executies uitvoerde en vrezen dat het aantal dit jaar zal stijgen.

Tienduizenden demonstranten werden gearresteerd — soms op straat, soms zelfs in ziekenhuizen — en steeds meer berichten melden veroordelingen en executies van betogers. Veel van hen worden aangeklaagd op zware gronden zoals spionage of “verzet tegen God” (een aanklacht die vaak leidt tot de doodstraf). Amnesty International en andere organisaties spreken van schijnprocessen: korte rechtszittingen zonder adequate verdediging, veelvuldig gebruik van marteling om bekentenissen af te dwingen en intimidatie van verdachten.

De Iraans‑Nederlandse activiste Akram (achternaam bekend bij de redactie) waarschuwt dat er lijsten circuleren met duizenden mensen — vooral arbeiders, studenten en jongeren tussen 12 en 25 jaar — die het risico lopen geëxecuteerd te worden. Ze vertelt uit eigen ervaring over jarenlange opsluiting, eenzaamheid en gevangenschap in overvolle, onhygiënische cellen en benadrukt dat de huidige repressie vergelijkbaar hard is. Volgens Akram heeft de oorlog en het harde optreden van het regime het Iraanse maatschappelijk verzet verzwakt; het bewind opereert steeds repressiever en gebruikt onder meer internetblokkades om controle te houden en misstanden te verbergen.

Op sociale media verspreiden families en sympathisanten foto’s en herinneringen van de jonge slachtoffers. Mensenrechtenorganisaties roepen de internationale gemeenschap op om druk uit te oefenen op Teheran om verdere executies te voorkomen en gevangenen te beschermen. Akram sluit met een persoonlijk pleidooi: haar droom is dat de jongeren vrijgelaten worden en dat martelingen, onderdrukking en de doodstraf in Iran stoppen.