Grote frustratie en verwensingen na hekken om Borneosteiger: 'Hoe kunnen twee mensen het voor honderden buurtbewoners verzieken?'

zaterdag, 30 mei 2026 (16:17) - Het Parool

In dit artikel:

Rond de Borneosteiger op Borneo-eiland (Amsterdam-Oost) ontstond zaterdag verontwaardiging en verdeeldheid nadat de gemeente vrijdagochtend bouwhekken plaatste. De hekken volgen op een uitspraak van de Raad van State: het intensieve gebruik van de populaire zwemsteiger zou in strijd zijn met het bestemmingsplan. Woonbootbewoners Jantien de Laaf (68) en Wieger van Aalderen (66) hebben jarenlang geprocedeerd tegen geluidsoverlast en kregen gelijk; zij zeggen vooral handhaving te willen, niet afsluiting. “Dit is niet de oplossing,” aldus het stel.

Op de warme zaterdag liepen reacties uiteen: veel buurtgenoten negeerden de hekken en bleven zwemmen en zonnen, anderen stonden verbaasd of gefrustreerd naar de deels afgezette steiger te kijken. Voor veel omwonenden functioneert de steiger als buurtplein en speeltuin — vooral belangrijk omdat het ontwerp van de nieuwbouw uit de jaren negentig weinig groen voorzag en het water bewust als buitenruimte bedoeld is. Bewoners benadrukken dat hier een nieuwe generatie opgroeit zonder tuinen of balkons en dat de steiger sociale ontmoetingen mogelijk maakt. “De steiger hoort bij de buurt,” zegt een bewoner die de hekken versierde met windmolens en strandballen.

Tegelijkertijd voelen De Laaf en Van Aalderen zich al jaren slachtoffer van dagelijkse herrie. Hun woonboot Freya ligt direct naast de steiger; op de boot staat ook een klein verblijf dat als B&B wordt aangeboden. Buurtbewoners wijzen erop dat het koppel vaak weg is en dat een klein aantal klagers het plezier van honderden mensen beperkt. Spanningen liepen op: er was een incident waarbij een jongeman met een bootje water op de was droogde en een ruzie escaleerde; bewoners hangen liefdevolle snuisterijen aan de hekken om de harde maatregel te verzachten.

Kort samengevat: een rechterlijke uitspraak over bestemmingsplan en geluidsoverlast leidde tot fysieke afsluiting van een geliefde openbare zwemplek, waardoor de vraag opnieuw opduikt hoe de openbare ruimte, individuele woonrust en buurtfuncties in dichtbebouwd stadsgebied moeten worden afgewogen.