Grondstofwinning in Tibet: 'Het is slecht voor onze gezondheid, maar ze luisteren niet'

In dit artikel:

China controleert het Tibetaanse Plateau al 75 jaar en ziet de regio als strategisch gebied voor grondstoffen en energie. Peking bouwt er bijna tweehonderd waterkrachtcentrales en breidt de winning van onder meer lithium uit. Volgens Tibet Watch hebben Tibetanen daar nauwelijks inspraak in. Zij wijzen op vervuiling, schade aan ecosystemen en een groter overstromingsrisico in het aardbevingsgevoelige gebied.

In de vallei van de Jinsha, de bovenloop van de Yangzi, wordt voor de Boluo-waterkrachtcentrale land onteigend. Negen huishoudens in Wosecun moeten waarschijnlijk vertrekken, maar de bewoners weten nog niet waarheen en welke compensatie zij krijgen. De centrale moet uiteindelijk ongeveer een miljoen huishoudens van elektriciteit voorzien. Eerdere protesten tegen damprojecten werden door de Chinese autoriteiten hard neergeslagen.

Daarnaast verplaatst China honderdduizenden Tibetanen van graslanden en rivieroevers naar stedelijke opvanglocaties, officieel om hun economische ontwikkeling te verbeteren. Meerdere bewoners zeggen echter dat dit geen vrijwillige keuze was. Voormalige nomaden en herders kunnen moeilijk rondkomen in de steden en mogen niet terugkeren naar hun oude leefgebied.

Op de graslanden bij Tagong veroorzaakt ook de Jiajika-lithiummijn onrust. De verwerking van het metaal, dat essentieel is voor elektrische auto’s en naar verwachting ook voor AI-datacentra, is relatief vervuilend. Bewoners vrezen gezondheidsproblemen, terwijl Chinees beleid juist verdere mijnbouw stimuleert. Daarmee dreigt de druk op het Tibetaanse leefmilieu en de lokale bevolking verder toe te nemen.