Hechte band shorttrackers is goud waard: 'Het voelt echt als familie'
In dit artikel:
In Milaan leverde het Nederlandse shorttrackteam opnieuw opvallende prestaties: dankzij onder meer Jens van 't Wout (twee keer goud) en de overwinning van Xandra Velzeboer op de 1000 meter kwam het aantal overwinningen voor de ploeg op vier. Velzeboer gaf aan zich voorafgaand aan haar finale te hebben laten inspireren door Van ’t Wout: zijn succes werkte motiverend voor haar.
Wat opvalt achter die successen is de uitzonderlijk hechte groepssfeer binnen de ploeg. De shorttrackselectie bestaat uit veel familie- en liefdesrelaties: broers Melle en Jens van ’t Wout, de zusjes Michelle en Xandra Velzeboer, en relaties tussen rijders zoals die van de Velzeboer-zussen met Bas Willem van der Valk en Dennis Visser. Ook verbinden romantische relaties de Van ’t Wout-broers met ploeggenoten Zoë Deltrap en Selma Poutsma. Dat schept volgens betrokkenen een bijna familieachtige dynamiek, waarin overwinningen door de hele groep worden gevierd.
Voormalig shorttracker Daan Breeuwsma, die nu bij de langebaanploeg werkt, legt uit dat shorttrack in Nederland anders wordt beleefd dan langebaanschaatsen: rijders trainen en leven intensief samen, kwalificeren en reizen als team en rijden veel met dezelfde groep. Die constante gezamenlijke training zorgt voor diepgewortelde patronen en onderling vertrouwen. Breeuwsma en oud-bondscoach Jeroen Otter benadrukken dat die onderlinge afhankelijkheid cruciaal is: shorttrack is een ‘sparringspartnersport’ waarin de relay (estafette) een centrale rol speelt en teamtactiek en timing allesbepalend zijn.
Huidig bondscoach Niels Kerstholt heeft, voortbordurend op Otters aanpak, dat teamdenken verder aangescherpt. Sportpsycholoog Nico van Yperen wijst erop dat Nederland jarenlang laag presteerde, maar dat de keuze om te focussen op de estafette een strategische doorbraak bracht. Door te investeren in breedte — niet alleen de absolute top, maar ook nummer vier tot zes — ontstond meer stabiliteit en veerkracht in een sport die berucht is om haar onvoorspelbaarheid. Dat gezamenlijke programma helpt rijders om teleurstellingen te boven te komen en het vertrouwen op te bouwen dat nodig is in zowel estafettes als individuele races.
Kortom: de successen in Milaan zijn niet alleen resultaat van individuele klasse, maar van jarenlange investering in teamcultuur, intensieve gezamenlijke training en een breed fundament van rijders die elkaar continu opdrijven en steunen.