Globalistische elite ruikt bloed: IEA misbruikt Iran-oorlog voor invoering keiharde klimaatlockdowns
In dit artikel:
Het artikel beschuldigt het Internationaal Energieagentschap (IEA) ervan de huidige energiecrisis – die volgens de schrijver voortkomt uit de oorlog in het Midden-Oosten en westerse buitenlandse politiek – aan te grijpen om ingrijpende vrijheidsbeperkingen door te voeren. Vandaag zou het in Parijs gevestigde IEA een reeks aanbevelingen hebben gepubliceerd die volgens het stuk neerkomen op een autoritaire “klimaatlockdown”: onder andere onmiddellijke snelheidsverlagingen op snelwegen (minimaal 10 km/uur), invoering van kentekenrotatieschema’s waardoor voertuigen op bepaalde dagen niet de weg op mogen, sterk stimuleren van openbaar vervoer en autodelen, het ontmoedigen van vliegreizen en het verwijderen van gasfornuizen ten gunste van elektrisch koken.
De auteur richt scherpe kritiek op IEA-directeur Fatih Birol en karakteriseert de organisatie als onderdeel van een “globalistische elite” die crisis gebruikt om beleid af te dwingen. Ook wordt genoemd dat er een grootschalige vrijgave van olievoorraden (ongeveer 400 miljoen vaten) ingezet zou worden om de markten te kalmeren. Op politiek niveau wordt minister Rob Jetten en het Haagse kabinet verweten bereid te zijn deze adviezen te omarmen en zo de bewegingsvrijheid en economische belangen van burgers verder in te perken.
Daarnaast bevat het artikel oproepen tot actie tegen onderwijsprogramma’s: er wordt gepleit om de ‘Week van de Lentekriebels’ van basisscholen te verbannen en er zijn links naar petities waarin wordt gewaarschuwd tegen vermeende “lhbt-propaganda” en seksuele indoctrinatie van kinderen.
Belangrijk om te weten als extra context: het IEA is een internationaal adviesorgaan dat beleidsopties aandraagt aan landen; het kan aanbevelingen doen maar heeft geen wetgevende macht—uitvoering van maatregelen ligt bij nationale regeringen. Maatregelen als tijdelijke snelheidsverlagingen, kentekenbeperkingen of vrijgave van olievoorraden zijn in het verleden door regeringen overwogen of toegepast als noodmaatregelen om brandstof te sparen of markten te stabiliseren. Het artikel zelf is sterk polemisch en presenteert deze adviezen als een bewuste machtsgreep richting een “groene dictatuur”.