Glastuinbouw heeft CO2 nodig om groente en fruit te telen, maar levering is in gevaar: onder Noordzee opslaan lucratiever

In dit artikel:

Honderden glastuinbouwbedrijven in Nederland gebruiken rest-CO2 uit de industrie om de opbrengst van gewassen zoals paprika’s en tomaten te verhogen. Vanaf 2026 loopt een nieuwe rijksubsidie voor het afvangen en onder de Noordzee opslaan van CO2 (CCS) in, waardoor het voor industrieën financieel aantrekkelijker kan worden om emissies te laten opslaan dan te verkopen aan telers. Daardoor dreigt de levering van industriële CO2 voor de glastuinbouw terug te lopen, en telenaren waarschuwen voor tekorten en hogere kosten.

Het kan boeren dwingen te zoeken naar alternatieve CO2-bronnen (zoals eigen vergassing of import), aanpassingen in teeltmethoden, of hogere prijzen door te berekenen, met mogelijke gevolgen voor productie en werkgelegenheid in de sector. Tegelijkertijd is de maatregel bedoeld om klimaatdoelen te versnellen door CO2 permanent af te vangen en op te slaan, wat spanning geeft tussen korte-termijn landbouwbehoeften en lange-termijn emissiereductie.

Belanghebbenden pleiten voor maatregelen van de overheid om de glastuinbouw te beschermen, bijvoorbeeld overgangsregelingen, uitzonderingen, of stimulering van lokale CO2-infrastructuur, zodat zowel klimaatambities als voedselproductie veiliggesteld blijven.