Glad ijs | Column Henk Folkerts

In dit artikel:

De columnist begint met een persoonlijke noot over de voorkeur voor shorttrack en de mediakeuze van schaatsster Jutta Leerdam, die vooral via haar enorme socialmediavolgersgroep communiceerde in plaats van met pers. Vervolgens keert het stuk terug naar een lokaal geschil in Emmen: vorige week besloot de Raad van State dat de geplande uitrit voor 95 nieuwe woningen aan de Julianastraat toch mag worden aangelegd.

Juridisch gezien blijkt het bouwdossier volgens het hoogste administratieve rechtsorgaan in orde: de berekeningen en onderbouwing voldoen, waardoor de uitspraak formeel sluitend is. In de dagelijkse praktijk ziet de situatie er anders uit. De Julianastraat is een smalle, druk gebruikte straat met veel oudere bewoners, bestaande in- en uitritten en beperkte parkeerruimte. Onderzoek voorspelt enkele honderden extra verkeersbewegingen per dag, iets dat op papier “inpasbaar” is, maar volgens buurtbewoners en de columnist betekent het simpelweg meer auto’s op een straat die al overbelast voelt.

Als alternatief werd een parkeerterrein bij Wildlands, op circa 600 meter afstand, genoemd — ongeschikt voor slecht ter been zijnden. De schrijver pleit voor een duidelijker en praktischer ontsluitingspunt, bijvoorbeeld via de Wilhelminastraat. De conclusie: de uitspraak van de Raad van State is technisch verdedigbaar, maar rammelt inhoudelijk gezien en negeert de leefbaarheid en toegankelijkheid die bewoners dagelijks ervaren.