'Gillis' was de bijnaam van Erwin (49) uit Veendam. Door Egym viel hij 23 kilo af. 'Ik was altijd van de vla, hè?'

In dit artikel:

Erwin de Vries (49) uit Veendam kreeg op zijn 19e plotseling zulke hevige heuppijnen dat voetballen onmogelijk werd; na jaren onderzoek bleek dat hij de ziekte van Bechterew had, een ontstekingsreuma die ook een scheef loopje veroorzaakte en hem de bijnaam ‘Gillis’ opleverde. Door medicatie en pijnklachten stopte hij met sporten, ging veel meer eten (o.a. meerdere broodjes, chips en snackmixen) en liep hij op den duur op tot zo’n 90 kilo. Behalve gewichtstoename ervoer hij stijfheid, moeite met traplopen, nachtpijn en beperkingen bij eenvoudige klusjes.

Zijn fysiotherapeut Chieljan Veen verwees hem naar Egym in Wildervank: computergestuurde fitnessapparaten die de weerstand op maat instellen en via een armbandje trainingsparameters en een spelelement aansturen. Die korte, intensieve sessies van circa een halfuur — twee à drie keer per week, vaak in een klein groepsverband — legden de basis voor verandering. Aanvankelijk confronteerde een meting hem met een ‘lichaamsleeftijd’ van 68 jaar, maar door consequente training en andere eetgewoonten (weer ontbijten, minder vla, meer kwark) viel hij gestaag af.

Nu weegt Erwin 67,1 kilo, voelt zich lichamelijk veel fitter, slaapt de laatste zes maanden weer goed door en kan als voetbaltrainer soms weer een balletje trappen. Hij is al twee maanden stabiel op zijn streefgewicht en heeft nieuwe doelen: een halve marathon, met het oog op mogelijk later een hele. De angst voor terugval blijft, maar het patroon van bewegen en gezonder eten is volgens hem nu verankerd — en de bijnaam ‘Gillis’ hoort hij niet meer.