Gijs (20) wilde iedereen redden, maar kon zichzelf niet redden
In dit artikel:
Gijs van der Werf, een 20‑jarige geneeskundig verzorger bij Defensie, nam op 9 juni 2025 een einde aan zijn leven. Hij groeide op in Erica, was de jongere broer van Bram en werd door familie en vrienden herinnerd als iemand die outward vrolijk leek — op foto’s en filmpjes vaak lachend, zelfs onder de modder bij obstacle runs — maar van binnen al langere tijd worstelde.
Al sinds zijn vijftiende zette Gijs zich in om anderen te helpen. Hij leerde reanimeren en met de AED omgaan door mee te lopen met zijn moeder bij de EHBO, vervalste later zijn leeftijd om als burgerhulpverlener bij Hartslag Nu te mogen assisteren en droomde van een carrière als ambulanceverpleegkundige. Zijn hulpbereidheid en talent kwamen ook terug in werk als GRIP‑5 trauma‑acteur en later in zijn functie bij het 400 Geneeskundig Bataljon in Ermelo; daar stond een bevordering tot korporaal gepland voor december.
Naast zijn medische inzet leefde Gijs voor skydiven. Vanaf 2021 behaalde hij zijn brevet, werkte op Texel en bij skydive‑centra in Teuge en Hoogeveen en maakte in vier jaar meer dan duizend sprongen. Op zijn negentiende werd hij de jongste tandem‑instructeur van Nederland. Die mix van adrenaline en discipline paste bij zijn karakter: gedreven, perfectionistisch en uitblinkend in wat hij ondernam — maar juist die hoge lat ging samen met faalangst en een voortdurende ontevredenheid over zichzelf.
In gesprekken en tegenover zijn ouders gaf Gijs aan al langere tijd met “donkere gedachten” te kampen. Zijn ouders en omgeving vermoedden een aangeboren kwetsbaarheid voor depressie; daarnaast worstelde hij met zijn seksuele geaardheid, iets waarover hij eerder op school was gepest en waar hij moeite mee had te zijn zoals hij wilde. Een militaire oefening in Duitsland, waarbij een 21‑jarige collega om het leven kwam, leek een kantelpunt; Gijs vertelde dat het sindsdien mentaal slecht met hem ging. Hij had contact gezocht met de militaire geestelijke gezondheidszorg (MGGZ) en stond ingeschreven voor een afspraak in oktober, maar gaf naar de indruk van zijn ouders niet alle ernst van zijn klachten prijs.
Er is geen afscheidsbrief achtergelaten, en zijn ouders proberen sindsdien de puzzelstukjes te leggen. Wat overblijft is het beeld van een jongeman die anderen inspireerde: zijn betrokkenheid bij Defensie trok leeftijdsgenoten aan, en volgens nabestaanden heeft zijn overlijden collega‑militairen doen besluiten hulp te zoeken bij mentale klachten — iets dat men het ‘Gijs‑effect’ noemt. Familie en vrienden herinneren hem als loyaal en geliefd.
Wie zelf of iemand die je kent aan zelfdoding denkt, kan anoniem hulp krijgen via 0800‑0113 (gratis) of chatten via 113.nl.