Gideon van Meijeren: 'Wat ik de afgelopen dagen heb ontdekt is ronduit schokkend'

In dit artikel:

FVD-Kamerlid Gideon van Meijeren stelt dat de Nederlandse behandelgrens voor extreem vroeg geboren baby’s niet uitsluitend op medische wetenschap is gebaseerd. Volgens hem worden baby’s die na 23 weken zwangerschap ter wereld komen doorgaans niet actief behandeld, terwijl hun overlevingskansen volgens een richtlijn van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde (NVK) en de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) aanzienlijk zijn.

De wetenschappelijke werkgroep achter die richtlijn zou hebben vastgesteld dat bij intensieve zorg bijna 40 procent van de 23-wekenbaby’s overleeft. In gespecialiseerde ziekenhuizen zou dat percentage boven de 60 procent liggen. Daarom adviseerde de werkgroep volgens Van Meijeren om de behandelgrens te verlagen van 24 naar 23 weken. De besturen van de betrokken beroepsverenigingen namen dat advies echter niet over.

In de richtlijn worden volgens het Kamerlid naast medische overwegingen ook beperkte ic-capaciteit, personeelstekorten, kosten en mogelijke juridische gevolgen voor de abortuswet genoemd. Een lagere behandelgrens zou kunnen betekenen dat de wettelijke grens voor zwangerschapsafbreking opnieuw moet worden beoordeeld, omdat 23-wekenbaby’s buiten de baarmoeder levensvatbaar kunnen zijn. De NVOG onderzoekt tegelijkertijd volgens het artikel of abortus bij 22 en 23 weken zonder medische indicatie toegankelijker kan worden.

Van Meijeren verbindt hieraan ook een strafrechtelijke vraag. Artikel 82a van het Wetboek van Strafrecht beschermt volgens hem een ongeboren vrucht die naar redelijke verwachting buiten het lichaam kan blijven leven. Hij vraagt zich daarom af of het beëindigen van een zwangerschap bij 23 weken, gezien de genoemde overlevingskansen, strafrechtelijke gevolgen kan hebben. Die juridische conclusie staat echter niet vast en zou afhangen van de interpretatie van de wet en de actuele medische inzichten.

Het Kamerlid verwijt opeenvolgende ministers van Volksgezondheid dat zij het beleid tegenover de Tweede Kamer ten onrechte als puur wetenschappelijk onderbouwd hebben voorgesteld. Hij wil de minister ter verantwoording roepen en vraagt waarom wel extra middelen naar abortuszorg gaan, maar niet naar de behandeling van 23-wekenbaby’s. De NVK, NVOG en het ministerie komen in de aangeleverde tekst niet aan het woord.