Gideon van Meijeren (FVD) ontmaskert VWS-minister Hermans over 23-wekenbaby's die in de regel geen levensreddende zorg krijgen

In dit artikel:

Tijdens het begrotingsdebat over Volksgezondheid, Welzijn en Sport op 14 oktober bekritiseerde Gideon van Meijeren (Forum voor Democratie) de Nederlandse behandeling van extreem vroeg geboren baby’s. Hij stelde dat kinderen die na 23 weken zwangerschap worden geboren doorgaans geen actieve, levensreddende zorg krijgen, hoewel sommigen volgens hem een reële overlevingskans hebben. Minister Sophie Hermans (VVD) weersprak dat de richtlijn zulke zorg uitsluit en zei dat artsen ruimte hebben voor een individuele afweging.

In Nederland geldt 24 weken zwangerschap als belangrijkste behandelgrens. Volgens informatie van het Erasmus MC en de in 2024 herziene richtlijn worden baby’s die vóór 24 weken worden geboren in principe niet actief behandeld op een neonatale intensive care. Het UMC Utrecht benadrukt echter dat deze grens juridisch en niet medisch van aard is. Artikel 82a van het Wetboek van Strafrecht koppelt de grens aan de juridische bescherming van een levensvatbare vrucht.

Van Meijeren verbond deze behandelgrens aan de Nederlandse abortuswet, die abortus tot 24 weken toestaat. Volgens FVD zou erkenning van de levensvatbaarheid van baby’s van 23 weken gevolgen kunnen hebben voor de juridische basis van abortus in die zwangerschapsfase. De partij beschuldigt het kabinet ervan medische argumenten te gebruiken om een politiek en juridisch dilemma te verhullen. Deze interpretatie wordt in het artikel als standpunt van FVD gepresenteerd, niet als vaststaand feit.

De discussie kreeg extra gewicht door berichtgeving van Skipr dat gynaecologen een pilot willen starten waarbij enkele ziekenhuizen vaker late zwangerschapsafbrekingen uitvoeren bij zwangerschappen tussen 22 en 24 weken. Hermans bevestigde dat verschillende ziekenhuizen volgend jaar ongeveer vier van zulke ingrepen zouden kunnen uitvoeren en zei dat de verkenning binnen de bestaande abortuswet past. Van Meijeren vindt het tegenstrijdig dat late abortussen in die periode worden uitgebreid, terwijl te vroeg geboren kinderen van 23 weken doorgaans geen intensieve behandeling krijgen.

Het artikel steunt nadrukkelijk de positie van Van Meijeren en veroordeelt het beleid in scherpe, politieke bewoordingen. De kern van het debat is de spanning tussen medische behandelrichtlijnen, de juridische grens van levensvatbaarheid en de wettelijke mogelijkheid van late zwangerschapsafbreking.