Ggz: 7750 huurhuizen per jaar nodig voor mensen met psychische klachten

In dit artikel:

Mensen met psychische problemen in Nederland moeten vaak langdurig wachten op een zelfstandige huurwoning, ondanks dat zij op papier vaker voorrang zouden hebben. Uit een eerdere enquête binnen ggz-instellingen bleek dat 64% van de cliënten langer dan een jaar wacht op een eigen plek. De ggz liet vervolgens grove schattingen maken van de daadwerkelijke woningbehoefte per doelgroep.

De grootste tekorten gelden voor bewoners van beschermd wonen (waarvan veel mensen na circa twee jaar uitstromen): daar is behoefte aan ongeveer 4.000 huurwoningen. Jaarlijks zouden circa 2.000 woningen nodig zijn voor mensen die uit detentie terugkeren en ongeveer 1.750 voor mensen die op een ggz-afdeling verblijven. Daarnaast is er nog onduidelijke maar substantiële vraag van jongeren en de tienduizenden daklozen in opvangvoorzieningen.

In de praktijk blijft de instroom naar zelfstandige woningen achter; in 2023 kreeg bijvoorbeeld maar een deel van wie uit beschermd wonen kwam binnen een jaar een huis — 1.320 mensen. De ggz waarschuwt dat het ontbreken van passende huisvesting herstel en maatschappelijke participatie belemmert. Voorzitter Ruth Peetoom roept gemeenten en woningcorporaties op tot concrete afspraken over huisvesting en ziet ook de nieuwe wet, die op 1 juli ingaat, als kans om dit probleem aan te pakken.