Geven wij onze dochter een fatbike als ze havo 3 haalt?
In dit artikel:
Een 14‑jarige leerling van havo/vwo 2 wil al anderhalf jaar een fatbike; haar ouders weigeren uit bezorgdheid over de gevaarlijke fietsen en de sociale kring die eromheen hangt. De dochter hangt dagelijks op fatbikes van vrienden, scoort weinig op school en overweegt naar vmbo te gaan omdat ze daar “minder hoeft te doen” en haar vrienden naartoe gaan. School zegt dat ze het havo‑niveau wel aankan. De dochter stelde een compromis voor: zij krijgt een fatbike als ze havo‑3 haalt; als ze alsnog naar vmbo gaat, mogen haar ouders de fiets verkopen. Ouders vragen of ze bij hun standpunt moeten blijven of het voorstel een kans moeten geven.
Twee deskundigen geven advies. Susan Branje (hoogleraar ontwikkeling en socialisatie in de adolescentie) erkent dat scholieren vaak niet intrinsiek gemotiveerd zijn en dat een externe beloning kan helpen om inzet te stimuleren. Ze adviseert veiligheidseisen (helm, geen opgevoerde fiets) en een pedagogische invulling, bijvoorbeeld dat het kind financieel of anderszins bijdraagt. Belangrijker nog is het voortzetten van open, interessevolle gesprekken over school, vrienden en gevoelens, en voorzichtig begeleiden van vriendschappen zonder veroordeling.
Opvoedfilosoof Stijn Sieckelinck benadrukt dat de fatbike voor ouders symbool kan staan voor risico en overlast, terwijl de dochter het ziet als vrijheid en sociale verbinding. Het volledig ontkrachten van dat symbool werkt contraproductief en vergroot de oppositie. Hij pleit er juist voor in te gaan op het voorstel, deels omdat een eigen fiets veiliger is dan rijden op mogelijk opgevoerde fietsen van anderen. Hij noemt duidelijke voorwaarden: niet opvoeren, verlichting en verkeersregels naleven. Ook raadt hij aan te onderzoeken wat de aantrekkingskracht is; als snelheid of comfort de oorzaak is, kan een andere e‑fiets een alternatief zijn.
Kortom: beide experts zijn niet principieel tegen een beloning, maar benadrukken voorwaarden en blijvende ouderlijke betrokkenheid. Een praktische aanpak is het voorstel accepteren onder heldere veiligheids‑ en gedragsafspraken, het kind laten meebetalen of verantwoordelijkheid laten tonen, en actief blijven praten over schoolmotivatie en sociale contacten.