Gevechten lijken door te gaan nabij IS-gevangenis in Syrië, ondanks bestand tussen regeringsleger en Koerden
In dit artikel:
De Syrische regering van president Ahmed al-Sharaa en de door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) hebben een staakt-het-vuren aangekondigd na een snelle opmars van regeringsstrijdkrachten in het noordoosten van Syrië. Staatsmedia toonden Al-Sharaa die het akkoord tekende; SDF-leider Mazloum Abdi staat ook op het document en zei in een video de overeenkomst te accepteren om “bloedvergieten te voorkomen”. Het bestand is bemiddeld door de Amerikaanse speciaalgezant Tom Barrack.
Ondanks de aankondiging melden Koerdische bronnen dat er nog gevechten plaatsvinden, vooral rond een buitenwijk van Raqqa vlakbij gevangenissen waar tienduizenden IS-gevangenen door de SDF werden bewaakt. De Koerden waarschuwen dat overname van die penitentiaire instellingen door het regeringsleger een groot veiligheidsrisico vormt en mogelijk leidt tot ontsnappingen, ontsporing van stabiliteit en een heropleving van terreurdreiging. Er zijn ook berichten dat in Raqqa en Tabqa al zo’n 200 gevangenen zouden zijn vrijgelaten.
Volgens de inhoud van het akkoord moeten SDF-troepen zich terugtrekken ten oosten van de Eufraat en raakt de regering controle over olie- en gasvelden, grensovergangen en de provincies Deir ez-Zor en Raqqa kwijt — gebieden die grotendeels aan Damascus worden overgedragen. Ook civiele instellingen in Al-Hasakah, het Koerdische kerngebied, zouden worden geïntegreerd in staatsstructuren. Daarnaast is er een voorstel dat SDF-eenheden in het Syrische leger opgaan, iets waar Koerdische leiders terughoudend tegenover staan omdat zij liever hun gewapende eenheid behouden.
Tegelijkertijd ondertekende Al-Sharaa een decreet dat Koerdische rechten erkent en het Koerdisch als nationale taal opstelt — de eerste formele erkenning van dergelijke rechten sinds 1946. Dat gebaar wordt gezien als een politieke concessie, maar veel Koerden blijven argwanend vanwege Al-Sharaa’s verleden: hij was lange tijd verbonden aan jihadistische groeperingen (HTS, opvolger van Jabhat al-Nusra), wat wantrouwen oproept over zijn bedoelingen.
De ontwikkelingen illustreren een geopolitieke verschuiving: de SDF, jarenlang partner van de VS tegen IS, verliest terrein en autonomie terwijl Washington tegelijkertijd probeert relaties met Damascus te normaliseren. De precieze uitvoering van het akkoord en de veiligheidsgevolgen voor IS-gevangenen blijven de belangrijkste onopgeloste kwesties die verdere spanningen en nieuwe incidenten kunnen veroorzaken.