Gereformeerde Zendingsbond bestaat 125 jaar: „Je komt als zendeling niet massief met je eigen verhaal" 

In dit artikel:

De Gereformeerde Zendingsbond (GZB) viert dit jaar zijn 125-jarig bestaan en grijpt dat moment aan om terug te kijken op de veranderde aard van zending. Oud-zendeling ds. J. Hans Kommers en directeur ir. Martijn van den Boogaart vertellen hoe het werk sinds de oprichting in 1901 is verschoven van een vrij westers en leidend model naar een meer luisterende, ondersteunende aanpak. Zaterdag is er in Beesd een jubileumevenement met als thema: „Hou vol, God is trouw”.

De GZB begon met de uitzending van ds. A.A. van de Loosdrecht naar Indonesië, waar het werk aanvankelijk niet alleen uit prediking bestond, maar ook uit onderwijs en zorg voor zieken en armen. Na de onafhankelijkheid van Indonesië verdween daar het zendingswerk en richtte de organisatie zich op Kenia, later ook op Malawi en andere regio’s in Afrika, Azië, Latijns-Amerika, het Midden-Oosten en Oost-Europa. Volgens Van den Boogaart heeft de GZB daarbij geleerd dat zelfstandige kerken niet gestuurd willen worden, maar dat zendelingen vooral dienend moeten werken.

Kommers blikt terug op zijn vertrek naar Kenia in 1980, toen lokale voorgangers hem aanvankelijk wantrouwden en hij eerst de taal en het vertrouwen moest winnen. Ook bij zijn tweede uitzending, naar Mozambique in 2000, zag hij dat de aanpak anders moest: minder vanuit een klassiek zendingsbeeld, meer vanuit de vragen en context van de mensen zelf. Van den Boogaart benadrukt dat luisteren, samenwerken en het delen van het evangelie in lokale bewoordingen belangrijker zijn geworden.

Beiden spreken met veel respect over het geloofsleven van Afrikaanse christenen, dat volgens hen vaak sterk en hoopvol is ondanks armoede, ziekte en verlies. Tegelijk maken ze zich zorgen dat zending in Nederland minder vanzelfsprekend leeft en dat vacatures moeilijk te vullen zijn. Hun boodschap is dat zending niet alleen iets voor verre landen is, maar een opdracht voor de hele kerk, elke week opnieuw, met gebed, onderwijs en betrokkenheid in het gewone gemeentelijke leven.