Generaal Eichelsheim deugpronkt met een regenboogloper terwijl Defensie 14.500 militairen zoekt: dit zieke circus moet stoppen

In dit artikel:

In dit opiniestuk wordt kritiek geuit op de manier waarop Defensie diversiteit en inclusie onder de aandacht brengt. Commandant der Strijdkrachten Onno Eichelsheim rolde op vrijdagochtend bij het ministerie een regenboogloper uit ter gelegenheid van International Coming Out Day. Op defensielocaties werd ook de progress-vlag gehesen. Volgens Eichelsheim dragen respect en een werkomgeving waarin iedereen zichzelf kan zijn bij aan onderling vertrouwen en daarmee aan de operationele kracht van de organisatie.

De auteur vindt dat de generaal met dit publieke optreden vooral bezig is met symboliek en imago, terwijl Nederland zich volgens minister van Defensie Dilan Yeşilgöz moet voorbereiden op een mogelijke confrontatie met Rusland. De krijgsmacht zou volgens de auteur vooral moeten investeren in gevechtskracht, goed materieel en voldoende personeel. Vertrouwen binnen een militaire eenheid ontstaat volgens die redenering tijdens oefeningen en uitzendingen, niet door een regenboogtapijt voor een ministerie.

De personele problemen bij Defensie vormen daarbij de kern van de kritiek. Volgens het UWV zoekt de organisatie dit jaar 14.500 nieuwe militairen. In 45 van de 59 beroepsgroepen waarvoor personeel wordt gezocht, zijn de tekorten groot, onder meer bij monteurs, ICT-specialisten, verpleegkundigen en chauffeurs. Tegelijk werkt het kabinet aan een dienmodel dat mogelijk verplichtingen voor jongeren met zich meebrengt, wat bij ouders zorgen oproept.

Het opiniestuk verwijt Defensie dat zij zich steeds nadrukkelijker presenteert als een organisatie die maatschappelijke diversiteit moet weerspiegelen, in plaats van als een krijgsmacht die oorlogen moet kunnen winnen. Ook een plan van D66-Kamerlid Michelle Jagtenberg om het aandeel vrouwen naar 30 procent te verhogen, met aparte loopbaantrajecten en menstruatieproducten in veldkits, wordt aangehaald als voorbeeld van volgens de auteur verkeerde prioriteiten.

De conclusie luidt dat Eichelsheim zich moet richten op werving, materieel en militaire paraatheid en moet stoppen met wat de auteur ‘deugpronken’ noemt. De tekst benadrukt daarbij dat deze kritiek niet namens Defensie wordt geformuleerd, maar een uitgesproken afwijzing is van haar diversiteitsbeleid en publieke communicatie.