Geluksvogels in een oude volière van een gulden: petanqueclub Près Le But is een oase in het Stadspark | Club van de Week
In dit artikel:
Naast het Stadsparkpaviljoen in Groningen huisvest petanqueclub Près Le But al bijna veertig jaar een omgebouwde volière die leden La Boulière noemen. Voorzitter Gerry Erenstein en secretaris Albert van der Grijspaarde ontvangen er ruim honderd boulespelers in een knus clubhuis met uitzicht op platanen en de grote vijver — een setting die ze met een knipoog het “Parijs van het Noorden” noemen. Het gebouw kocht de club ooit van de gemeente voor één gulden en verbouwde het met eigen handen.
Près Le But onderscheidt petanque nadrukkelijk van het losse campingspelletje jeu de boules: hier gelden vaste regels en wedstrijdvormen (tête-à-tête, doubletten, tripletten), een werpring en sportieve etiquette (stilte bij het gooien). Een van de belangrijkste technieken is tireren: het beheerst wegsnijden van een tegenstander-boule is bij echte petanquespelers bijna een kunst. Wedstrijden en competitie bepalen het clubleven; op woensdagavonden spelen leden om een kleine pot (iedereen legt 50 cent in) en er staan toernooien op de kalender zoals de Martini Masters en de noordelijke districtskampioenschappen doubletten op 10 mei. De club wil ook weer aan landelijke competities meedoen. Slechts één keer gooide code rood onlangs roet in het spel; verder wordt er zelfs in sneeuw doorgebouled.
Het ledenbestand is overwegend leeftijdsrijk, van 29 tot 92 jaar, en de club werkt actief aan verjonging. Samenwerking met het Huis van de Sport en het geven van clinics voor scholen, bedrijven en studenten moeten jongeren aantrekken. Opvallend zijn ook enkele eredivisiespelers van Lycurgus die af en toe meedoen, waaronder de Fransman Rodrigue Manuohalalo, die als niet-lid vier keer kan meepraten voordat hij een keuze moet maken. Leden mogen vier keer gratis proberen voordat lidmaatschap verplicht wordt.
Près Le But profileert zich niet alleen als sportvereniging maar ook als maatschappelijk trefpunt. Het clubhuis fungeert als sociale ontmoetingsplek; veel oudere en alleenstaande leden vinden er dagelijks contact en vriendschap. Alles draait op vrijwilligers: van bardiensten tot klussen, van elektrische reparaties tot het vervangen van lambrisering. Erenstein en Van der Grijspaarde benadrukken dat elke lid verwacht wordt bij te dragen aan het beheer.
Een bijzonder lokaal-internationaal project is de Anna Hinkema School in Senegal. Initiatiefnemer Anna Hinkema en haar echtgenoot Bouba Kane (ook lid) begonnen met lesgeven onder een mangoboom; dankzij steun van de club is er nu een schoolgebouw voor zo’n 130 kleuters. Dit illustreert hoe een bijna vergane volière in Groningen verder reikt dan alleen sportplezier.
Près Le But biedt betaalbare consumpties (bijvoorbeeld een halve liter bier voor €2,50, een Cornetto voor €1) en verkoopt clubkleding op maat. In de beoordeling van het clubhuis scoren locatie en accommodatie hoog — het grind, de schaduw van bomen en het uitzicht op de vijver maken het tot een aantrekkelijke speelplek — terwijl eten, drinken en merchandise eveneens als goed worden gekarakteriseerd.
Kortom: Près Le But combineert sportieve ernst en technische finesse met een sterke sociale rol in Groningen, onderhoudt tradities en voorzieningen met vrijwilligerskracht en reikt met lokale betrokkenheid zelfs tot in Senegal.