Geloof uiten is riskanter dan vijf jaar geleden, zeggen Australiërs
In dit artikel:
In mei registreerde het Weense observatorium OIDAC een reeks antichristelijke aanvallen die vooral in Duitsland, Italië en Frankrijk plaatsvonden: kerken, kapellen en parochiegebouwen werden herhaaldelijk in brand gestoken, er werden stalen kogels afgevuurd op de Heilige Geestkerk in Hanau tijdens een mis met 200 aanwezigen, een Mariabeeld in Poleymieux werd onthoofd, twee katholieke studenten in Innsbruck raakten zwaar mishandeld en een christelijk café in Leipzig sloot na 26 aanvallen in tweeënhalf jaar. OIDAC noteerde 37 incidenten in mei; in het jaarrapport van 2025 stonden 2.211 antichristelijke misdrijven, waarvan 274 fysieke aanvallen (vergelijk: 2.444 en 232 in het voorgaande jaar).
Tegelijkertijd bracht de christelijk-conservatieve Canberra Declaration in mei voor het eerst de Australian Christian Freedom Index (ACFI) uit. Op basis van ruim 10.000 respondenten en analyse van 74 wetten in negen jurisdicties plaatste het rapport Australië op trede vijf van een achttraps “vervolgingsschaal” — deels ingegeven door de mesaanval op bisschop Mar Mari Emmanuel in 2024 — maar het meeste materiaal richt zich op intimidatie en sociale uitsluiting. Respondenten melden dat scholen en zorginstellingen terughoudend zijn om naar Bijbelse normen te handelen; 92% vindt het riskanter om het geloof openbaar te uiten vergeleken met vijf jaar geleden, 73% voelt druk om hun overtuigingen stil te houden, terwijl slechts circa 25% daadwerkelijk discriminatie rapporteert. Concrete voorbeelden: een student in Melbourne kreeg te horen dat hij zou zakken als hij de Bijbel citeerde in een psychologie-essay, en een arts kreeg een schorsing van zes jaar vanwege persoonlijke socialmediaposts over homohuwelijk en transgenderkwesties.
Of de situatie van westerse christenen verder verslechtert, blijft onzeker. De combinatie van zichtbare geweldsincidenten in Europa en wijdverbreide gevoelens van intimidatie en zelfcensuur in een land als Australië wijst volgens de auteur echter op een waarschuwingssignaal: in samenlevingen die zichzelf als liberaal en rechtsstatelijk beschouwen, heeft elke verschuiving op de ’vervolgingsschaal’ bijzondere betekenis.