Géén muziek van Ali B. in het StamCafé

In dit artikel:

Artiest en tv‑persoonlijkheid Ali B gaat in cassatie nadat hij meermalen is veroordeeld voor een seksueel misdrijf; zijn advocaat zegt veel vertrouwen te hebben in die laatste juridische stap, ondanks dat hoger beroep eerder niet in zijn voordeel uitpakte. In de stukken wordt geschetst hoe zijn carrière praktisch gecanceld is: radiostations draaien hem nauwelijks nog, al duikt hij af en toe nog op bij zenders als 3FM en FunX.

De redactie worstelt met de vraag of je kunst van maker kunt scheiden: enerzijds is er principieel ruimte om wél naar zijn nummers te luisteren (een ludiek voorgesteld “Avondje Ali”), anderzijds is er begrip voor mensen die dat uit morele overwegingen weigeren. Muzikaal wordt zijn oeuvre bovendien niet hoog aangeslagen — toch kiezen de schrijvers er om principiële redenen voor het beschikbaar te houden.

Kort gezegd: juridisch gaat het dossier door naar de Hoge Raad, maatschappelijk en op de radio blijft Ali B grotendeels uitgesloten, en luistergedrag wordt neergelegd als een persoonlijke keuze. In dezelfde context wordt ook het publiek debat over andere gevallen van (on)gestraft gedrag in de popwereld kort aangestipt, met een verwijzing naar Marco Borsato als tegenvoorbeeld van een artiest die breder geaccepteerd blijft.