Gebruikte Peter Pannekoek echt een lachband?

In dit artikel:

Terwijl het merendeel van Nederland op oudejaarsavond naar Peter Pannekoek keek, koos Max Pam ervoor met gezelschap terug te gaan naar 1976 en een oudejaarsconference van Wim Kan te bekijken — en daar viel volgens hem veel meer te lachen. Pam beschrijft de ervaring als absurd en liet het hem nadenken over zijn plaats in de tijd; hij worstelt met het gevoel "niet meer van deze tijd" te zijn en vindt die formulering op zichzelf opmerkelijk. De keuze voor Kan wijst op waardering voor het oudere cabaretrepertoire en suggereert dat traditionele satire soms nog sterker aankomt dan hedendaagse pogingen. Voor wie de Nederlandse cultuur kent: Wim Kan geldt als een sleutelfiguur in de oudejaarsconference-traditie, terwijl Peter Pannekoek een representant is van het huidige cabaretlandschap — Pam gebruikt die tegenstelling om te reflecteren op humor, tijdsgeest en persoonlijke herkenning.