Gaat de dagpauwoog de kleine vos achterna?

In dit artikel:

De dagpauwoog, jarenlang een zeer algemene vlinder in Nederland, komt dit jaar duidelijk minder voor dan het langjarige gemiddelde sinds 1990. Zowel de overwinterde vlinders als de zomergeneratie werden in lagere aantallen gezien. Daarmee lijkt de soort, hoewel ze nog steeds algemeen is, dezelfde neerwaartse ontwikkeling te vertonen als de kleine vos, die al ongeveer tien jaar sterk achteruitgaat en vooral op zandgronden schaars is geworden.

De rupsen van beide soorten eten grote brandnetel. Ze leven eerst gezamenlijk in spinsels tussen samengebonden bladeren en later afzonderlijk op de plant. Voor volwassen dagpauwogen zijn nectarplanten essentieel, onder meer sleedoorn en paardenbloem in het voorjaar en koninginnenkruid, akkerdistel en vlinderstruik in het najaar. Op voedselrijke plekken kunnen normaal tientallen vlinders samen worden gezien, maar dat beeld ontbreekt dit jaar.

De nieuwe generatie dagpauwogen begint nu te verschijnen. Het is onzeker of die zich goed heeft kunnen ontwikkelen, omdat de rupsen tijdens de hete, droge maanden juli en augustus afhankelijk waren van brandnetels die mogelijk minder geschikt voedsel boden. Volgens De Vlinderstichting zijn extreem warme en droge zomers waarschijnlijk een belangrijke oorzaak van de langdurige achteruitgang van de kleine vos; mogelijk raken ook dagpauwogen hierdoor verder in de problemen.