FvD zuigt de kracht uit de democratie net als een succubus in de middeleeuwen
In dit artikel:
De Haagse politiek worstelt met Forum voor Democratie: behandelen partijen de fractie van Lidewij de Vos als paria’s of als normale collega’s? In sommige gemeenten — Amsterdam noemt zich expliciet afwijzend — is de keuze al gemaakt vanwege lokale kandidaten met een openlijk extreemrechts verleden en het ontbreken van afstand daarvan. Tegelijkertijd groeit het FvD snel: volgens peilingen van Maurice de Hond (9 februari) scoorde de partij dubbelcijferig en ledenaantallen worden geschat op tienduizenden (circa 70.000).
Op lokaal niveau profileert het FvD zich als kampioen van “lokale democratie” en gekozen burgemeesters, maar veel raadsprogramma’s volgen een nationaal sjabloon en bevatten tal van hondenfluitjes: afwijzing van klimaatmaatregelen, weinig tot geen steun voor kwetsbare groepen en expliciete uitsluitingssignalen zoals een verbod op regenboogvlaggen. De partij bouwt bewust aan kadervorming: jonge kandidaten, trainingsprogramma’s, een eigen mediakanaal (Forum Inside) en zelfs merchandise (shirts, hoodies, wijnkoelers) om een collectieve levensstijl en groepsidentiteit te creëren.
De auteur ziet in het FvD geen loutere variant van alledaags rechts-populisme, maar een coherent, antipluralistisch wereldbeeld dat teruggrijpt op historisch integraal nationalisme en leiderschapscultus. Die ideologie, aldus het stuk, streeft naar een homogene “organische” maatschappij waarin alleen wie zich aanpast een plek verdient — een benadering die fundamenteel botst met diversiteit en individuele ontplooiing. Dit onderscheidt het FvD ook van andere extreemrechtse stromingen die vooral op moslim- of buitenlanderhaat focussen; het FvD biedt een samenhangender en ideologisch uitgewerkt alternatief.
De politiekreactie is cruciaal: doodzwijgen werkt niet. De voorgestelde remedie is dat tegenstanders hun eigen morele en inhoudelijke overtuigingen versterken en het FvD actief confronteren in het publieke debat en op levensbeschouwelijk niveau. Kort gezegd: andere partijen moeten de strijd om overtuigingen aangaan in plaats van zich afzijdig te houden.
Tot slot waarschuwt de auteur dat urgente dossiers niet mogen verdwijnen achter deze discussie: het toeslagenschandaal en de nasleep van de gaswinning in Groningen (en recente compensaties in Friesland) moeten publiek en politiek scherp blijven.