Full Review Sony RX10 V - veel bereik in compacte body

In dit artikel:

Sony brengt na bijna negen jaar een opvolger uit voor de RX10 IV: de RX10 V. De bridgecamera heeft, net als zijn voorganger, een 20,1-megapixelsensor van 1 inch en een vast Zeiss-objectief met een bereik van omgerekend 24 tot 600 millimeter. Daarmee richt de camera zich vooral op prosumenten, natuur- en sportfotografen en videomakers die een groot bereik willen zonder objectieven te wisselen.

Hoewel de resolutie en het zoombereik nauwelijks zijn veranderd, is de techniek grotendeels vernieuwd. De stacked sensor werkt samen met een modernere Exmor RS-processor met AI-ondersteuning. Daardoor heeft de RX10 V 575 autofocuspunten, een dekking van ruim 70 procent en betere onderwerp- en lichaamsherkenning. De autofocus is snel en de tracking werkt goed, ook bij bewegende onderwerpen. Fotograferen kan blackoutvrij met maximaal 30 beelden per seconde in raw en jpeg.

De camera lijkt qua bediening en vormgeving sterker op Sony’s Alpha-systeemcamera’s. Hij krijgt een grotere elektronische zoeker met 3,68 megapixel, een verbeterd kantelbaar touchscreen en de grotere NP-FZ100-accu, die een lange gebruiksduur biedt. Daar staan enkele nadelen tegenover: er is slechts één SD-kaartslot, de ingebouwde flitser en het lcd-scherm op de bovenkant zijn verdwenen en de opstarttijd is niet bijzonder snel. De diafragmaring zit bovendien dicht bij de zoomring, waardoor vergissingen mogelijk zijn.

De beeldkwaliteit is goed dankzij het lichtsterke objectief, met een diafragma van F2.4 op groothoek en F4 op 600 millimeter. De lens is over vrijwel het hele bereik scherp en levert bij hogere gevoeligheden relatief ruisarme jpeg-bestanden. De verwerking van ruis is verbeterd ten opzichte van de RX10 IV. In vergelijking met smartphones ogen de beelden minder zwaar digitaal bewerkt en natuurlijker. Wel kan bij sommige brandpunten chromatische aberratie optreden en is de groothoek gevoelig voor invallend licht.

Voor video is de vooruitgang het grootst. De RX10 V neemt 10-bit 4:2:2-video op en ondersteunt onder meer S-Log3, S-Cinetone en LUT’s. In Europa is 4K-opname tot 50 beelden per seconde mogelijk zonder crop; 4K120p kan met een crop. De camera biedt daarnaast uitgebreide geluidsmogelijkheden via de multi-interface hotshoe, waaronder digitale microfoons en vier audiokanalen. De super slowmotionstand van de RX10 IV met 960 beelden per seconde ontbreekt wel.

Het optische bereik kan digitaal worden uitgebreid tot 1.200 of 2.400 millimeter, maar dat gaat ten koste van de beeldkwaliteit en geldt alleen voor jpeg. Voor videomakers zijn functies als automatische beeldkadrering nuttig. De camera weegt met objectief ongeveer 1.111 gram en meet 136 bij 95 bij 151 millimeter. Hij is daardoor aanzienlijk groter dan compacte bridgecamera’s, maar kleiner en praktischer dan een systeemcamera met een vergelijkbaar telebereik.

De RX10 V is geen zakcamera en concurreert niet op compactheid. Een Panasonic met dezelfde sensorklasse is veel kleiner, terwijl de Nikon P1100 verder kan inzoomen dankzij een kleinere sensor en daardoor minder beeldkwaliteit biedt. Volgens de test onderscheidt de Sony zich juist door de combinatie van 600 millimeter telebereik, lichtsterk glas, goede autofocus, hoge snelheid en sterke video. Wie precies die combinatie zoekt, heeft volgens de conclusie nauwelijks een alternatief. De camera laat daarmee zien dat een grote 1-inch bridgecamera, ondanks de opkomst van smartphones en compacte systeemcamera’s, nog steeds relevant kan zijn.