-Frits Bosch- Waarom het tandeloze kabinet-Jetten de controle over de bevolking definitief kwijt is

In dit artikel:

De auteur betoogt dat jarenlang beleid en elites zijn doorgeslagen door niet te luisteren naar brede delen van de bevolking, wat heeft geleid tot opkomst van populisme als reactie op stagnatie en onvrede. Volgens hem is nooit gevraagd of men een multiculturele samenleving wilde, en hij spreekt kritisch over wat sommigen “omvolking” noemen — een woord dat hij controversieel vindt maar waarvan hij denkt dat het beleidsmatig bevorderd is (hij verwijst naar uitspraken van Frans Timmermans). Migratie en snelle culturele verandering zouden in grote steden tot spanningen en gevoelens van discriminatie bij autochtonen hebben geleid.

De schrijver gebruikt het gedachtegoed van de Italiaanse marxist Antonio Gramsci als analytisch raamwerk: Gramsci’s diagnose van een “interregnum” waarin de oude orde sterft maar het nieuwe nog niet geboren is, en zijn strategie van een “lange mars door de instituties” (universiteiten, kerken, media, middenstand) om culturele hegemonie te veranderen. Volgens de auteur heeft die strategie na de Tweede Wereldoorlog succes gehad en leeft een neomarxistische invloed voort in hedendaagse universiteiten, diversiteitsbeleid en culturele debatten — wat bijgedragen zou hebben aan polarisatie.

Actueel ziet de auteur opnieuw een interregnum: politieke elites verliezen gezag, kabinet Jetten wordt als zwak gezien, en maatschappelijke onrust en demonstraties tonen diepe verdeeldheid. Hij hekelt wat hij ervaart als ongelijke behandeling van protesten en politieke partijen en waarschuwt dat de democratische stabiliteit op het spel staat. Als remedie pleit hij voor een heroriëntatie op Verlichtingswaarden; in zijn boek “Op zoek naar een nieuwe Europese orde” zoekt hij samen met 32 filosofen naar richting en hernieuwde normatieve grondslagen voor Europa.