-Frits Bosch- Kanselier Friedrich Merz scoort niet terwijl Alice Weidel in z'n nek hijgt

In dit artikel:

Bondskanselier Friedrich Merz zit honderd dagen in het ambt, maar volgens de auteur levert zijn regering weinig tastbare resultaten. De coalitie van CDU en SPD worstelt met onderlinge tegenstellingen: harde immigratieplannen van rechts botsen met linkse terughoudendheid, en ingrepen om het pensioenstelsel te stutten blijven uit. Grote hervormingen blijven achterwege, compromisvorming stokt en slechts zo’n 30% van de bevolking is tevreden met het kabinet. Het opgeven van de constitutionele Schuldenrem zou volgens het stuk tot ongeveer 500 miljard aan investeringsruimte kunnen leiden; grootbedrijven zijn redelijk te spreken, het midden- en kleinbedrijf voelt zich echter tekortgedaan. Ook internationale factoren — zoals Amerikaanse importheffingen — werken niet mee.

Op buitenlands terrein zoekt Merz verbindingen (Washington, gesprekken met Macron, bezoek aan Zelensky), maar zijn beleid oogt wispelturig: plotselinge stopzetting van wapenleveranties aan Israël tijdens de Gaza-oorlog wekt vragen over consistentie en daadkracht. Binnenlandse politiek kent schermutselingen, onder meer rond de blokkade van een benoeming door CDU-parlementsleden, wat extra wrijving oplevert.

Alice Weidel (AfD) profileert zich scherp en weet in de Bondsdag Merz aan te vallen; haar partij stijgt in de peilingen en staat vaak eerste of tweede. Toch kan de AfD niet alleen regeren, en Merz sluit samenwerking uit, noemt de partij gevaarlijk en pleit zelfs voor een verbod — wat Weidel fel afwijst. De auteur concludeert dat Duitsland politiek en economisch kwetsbaar is, en stelt dat moreel verval hieraan ten grondslag ligt. Tekst door Frits Bosch.