Frida Kahlo stond als een soort schaapachtig glunderende Mickey Mouse op de zomerjurk van de Twentse toeriste

In dit artikel:

Nederlanders gaan steeds vaker vakantie vieren in eigen land, en op het terras van café De Pilsvogel aan het Gerard Douplein in Amsterdam ziet de columniste daar een typisch voorbeeld van: een moeder en haar tienerdochter uit Twente die na een bezoek aan de Albert Cuyp neerstrijken voor een lunch. Ze bestellen een avocadotoast met truffelmayo, helemaal in de sfeer van moderne stadsrecreatie.

De aandacht verschuift daarna naar de jurk van de moeder, waarop een sterk verfraaide versie van Frida Kahlo staat afgebeeld. De column speelt met het contrast tussen Kahlo’s iconische, krachtige uiterlijk en de zoetige, geretoucheerde popversie op kleding en souvenirs. Daarmee wordt ook uitgelegd waarom Kahlo zo’n cultureel fenomeen is geworden: niet alleen door haar kunst en levensverhaal, maar ook door de latere omarming van haar beeld door feminisme, populaire cultuur en Mexicaanse folklore.

Tegelijkertijd blijven de moeder en dochter onbezorgd genieten van hun lunch, totdat er een klodder truffelmayo op de jurk van de moeder belandt, pal naast het gezicht van Frida Kahlo. De column eindigt licht ironisch met de hoop dat de vlek in de was nog verdwijnt.