Frankrijk is rijp voor vertrek uit de euro

In dit artikel:

De aanhoudende maatschappelijke onrust, hoge staatsschuld en politieke verdeeldheid roepen in Frankrijk de vraag op of een vertrek uit de euro voordelen zou bieden. Volgens het artikel zijn de problemen niet uitsluitend door de Europese munt of de EU veroorzaakt: Frankrijk kampt al langer met begrotingstekorten, zwakke economische groei en hoge sociale uitgaven. Volgens cijfers van de Europese Commissie bedroegen de Franse overheidsuitgaven in 2025 57,2 procent van het bbp, ruim boven het EU-gemiddelde.

De financiële druk neemt toe doordat beleggers een hogere vergoeding vragen voor Franse staatsleningen. De rente ligt rond 5 procent, het hoogste niveau in 24 jaar. Het artikel stelt dat de Europese Centrale Bank hierdoor voor een dilemma staat: renteverhogingen kunnen de inflatie bestrijden, maar tegelijk de Franse economie en overheidsfinanciën verder onder druk zetten. Macro-econoom Edin Mujagić noemt het onaanvaardbaar als de ECB Frankrijk zou beschermen door de rente structureel laag te houden, omdat burgers dan langer met hoge inflatie en waardevermindering van hun geld te maken krijgen. Reuters meldde op 21 oktober 2026 dat de Franse begrotingsproblemen en politieke onzekerheid de staatsfinanciering verder bemoeilijkten.

Een terugkeer naar de frank zou Frankrijk volgens de analyse meer economische beleidsruimte geven. Het land zou de munt kunnen devalueren om de export, het toerisme en de verkoop van woningen aan buitenlanders te stimuleren. Ook zou de Franse centrale bank de rente zelfstandig kunnen bepalen, wat volgens voorstanders de financiering van de verzorgingsstaat makkelijker maakt. Critici zien de uiteenlopende productiviteit en sociale stelsels binnen de eurozone als bewijs dat de gezamenlijke munt niet goed past bij alle lidstaten. Een opsplitsing in kleinere muntblokken wordt daarom als alternatief genoemd.

Voor Nederland zou vooral de overgang riskant zijn. Bij een chaotisch vertrek kunnen kapitaalvlucht, wisselkoersschommelingen, nieuwe contracten en betalingsproblemen ontstaan. Nederland en Duitsland zouden aanvankelijk juist veilige havens voor beleggers kunnen worden, waardoor de euro tegenover de nieuwe frank stijgt. Nederlandse goederen worden dan duurder in Frankrijk, terwijl Franse producten en vakanties voor Nederlanders goedkoper worden.

De economische verwevenheid is aanzienlijk: Nederland exporteerde in 2025 voor 49,8 miljard euro aan goederen en 19,1 miljard euro aan diensten naar Frankrijk. Volgens het CBS hangen ongeveer 145.000 voltijdbanen met die export samen. Een deel van deze handel kan tijdelijk terugvallen, afhankelijk van de manier waarop Frankrijk de euro verlaat. Nederlandse bedrijven met activiteiten in Frankrijk krijgen daarnaast te maken met valutarisico’s en mogelijke betalingsproblemen. Ook financiële instellingen kunnen verliezen lijden op Franse staatsobligaties; volgens De Nederlandsche Bank bedroegen die verliezen in de eerste helft van 2025 al 2,4 miljard euro. De conclusie van het artikel is dat een ordelijk vertrek mogelijk maatschappelijke voordelen kan hebben, maar dat vooral bedrijven en financiële instellingen grote overgangsschade riskeren.