Frank van Strijen: Absoluut mogelijk een leuke relatie te hebben, niet ondanks, maar dankzij ADHD

vrijdag, 20 februari 2026 (16:07) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

Frank van Strijen, bekend van eerder werk als Hoera! Ik heb ADHD, publiceerde medio februari Verliefd op ADHD — een boek over hoe ADHD doorwerkt in liefdesrelaties, vriendschappen en opvoeding. Vanuit het souterrain van zijn woonboerderij bij Leersum, waar hij ook online trainingen aan ondernemers met ADHD geeft, vertelt Van Strijen aan de hand van persoonlijke anekdotes en kwetsbare herinneringen dat ADHD niet alleen problemen veroorzaakt, maar ook relatiedynamiek kan verrijken als de context klopt.

Centrale metafoor in zijn werk: ADHD is als een Formule 1-wagen — superieur op het circuit, maar onhandig in een woonwijk. Dat verklaart waarom partners soms vastlopen: de ene partner vraagt juist om rust en voorspelbaarheid, terwijl de ander impulsief, afgeleid of snel overstuur raakt. Van Strijen wijst op cijfers die laten zien dat huwelijken waarin één partner ADHD heeft vaker op de klippen lopen (ongeveer 50–60%) dan gemiddeld (rond 30%). Hij wil het dominante beeld van ADHD als louter tekortkantelen en benadrukt dat eigenschappen zoals spontaniteit, creativiteit en scherpe aandacht voor het nieuwe waardevol kunnen zijn.

Hij beschrijft veelvoorkomende patronen: vrouwen met ADHD neigen ernaar zich aan te passen en zichzelf te verliezen; mannen belanden soms in een clownsrol en maskeren kwetsbaarheid met humor. Beide geslachten worstelen vaak met een diepgewortelde angst voor afwijzing, mede gevormd door jaren van kritiek in de jeugd (zoals psychiater William Dodson signaleerde). Een lastig punt in de interactie is de onbalans in aandacht: niet zozeer een tekort, maar verspreide focus die kan leiden tot onbedoelde interrupties en misverstanden.

Motieven voor het boek zijn herkenning geven, schaamte verminderen en praktische handvatten bieden. Van Strijen adviseert koppels vooral om zich grondig te verdiepen in hoe het is om ‘andersbedraad’ te zijn: zowel partner als ADHD’er moeten leren te verwoorden wat er intern gebeurt. Bij relatieproblemen raadt hij aan te onderzoeken welke emotionele bagage ontstaat is en vervolgens te zoeken naar manieren om ADHD-eigenschappen om te buigen naar iets positiefs.

Kort gezegd pleit Verliefd op ADHD voor een genuanceerde kijk: begrip, matchende verwachtingen en communicatie kunnen van ADHD geen onoverkomelijke last maken, maar juist een bron van levendigheid en verbinding — mits beide partners bereid zijn te leren en te accepteren wie de ander werkelijk is.