Fotograaf Carel van Hees vergezelde de legendarische saxofonist Piet Le Blanc op zijn nachtelijke cafétochten

In dit artikel:

Fotograaf en filmmaker Carel van Hees brengt het leven van de Rotterdamse saxofonist Piet Le Blanc terug onder de aandacht met Saxman Forever, een grijze envelop met twee boekjes vol foto’s en achtergrondmateriaal. Van Hees ontmoette Le Blanc begin jaren negentig en volgde hem op nachtelijke schnabbels door cafés; veel beelden stammen uit die periode, onder meer een groepsfoto uit Restaurant Bierhandel De Pijp op 14 november 1991 waarop Le Blanc rechts in beeld staat.

Le Blanc verschijnt als een markante, versleten muzikant: ooit werkzaam bij snoepwinkel Jamin en later als bandlid op de Holland Amerika Lijn, maar vooral bekend van zijn leven als nachtelijke straatmuzikant in Rotterdam. Van Hees maakte in 1991 al een klein fotoboek, en produceerde later een VPRO-documentaire waarin het leven van Le Blanc zowel melancholiek als feestelijk wordt getoond — de film eindigt met een drukbezocht eerbetoon in het Luxor-theater. Een van de aangrijpendste scènes toont Le Blanc die in een café probeert mee te blazen op een luide nineties-dancetrack, een moment dat de kloof tussen zijn verleden en het heden voelbaar maakt.

Het tweede, kleinere boek bevat extra foto’s en getuigenissen en schetst een sobere nasleep: Le Blancs graf in Crooswijk, gefotografeerde vrienden bij zijn begrafenis in december 1996, en het verhaal dat zijn weduwe zijn saxofoon moest verkopen voor kattenvoer — een medewerker van een lokaal museum kocht het instrument later terug. Tegelijk benadrukt Van Hees’ werk dat dit levensverhaal niet louter tragisch is; het documenteert ook kameradenchap, stadsverandering en het spoor dat een vergeten muzikant in Rotterdam heeft nagelaten.