'Food noise': waarom sommige mensen de hele dag aan eten denken

In dit artikel:

Lindelotte de Koster (27), voormalig eetstoornispatiënte en nu herstelcoach, beschrijft hoe voortdurende, hinderlijke gedachten over eten haar dagelijks leven beheersten: "wat ga ik eten, wat mag ik eten, wat heb ik al gegeten?" Die zogenoemde food noise verdween niet meteen toen de eetstoornis afnam en nam veel mentale ruimte in beslag.

Food noise is een relatief nieuw begrip dat hoogleraar Ingrid Steenhuis (Vrije Universiteit) omschrijft als aanhoudende, indringende gedachten over eten die verder gaan dan normale trek. Er is nog weinig onderzoek naar, en het meeste is gericht op mensen met obesitas, maar iedereen kan er last van hebben. Steenhuis wijst erop dat de moderne omgeving — overal voedselprikkels in winkels, op straat en online — dit soort gedachten kan versterken.

In de obesitaszorg onderzoekt hoogleraar Liesbeth van Rossum (Erasmus MC) hoe verstoorde honger- en verzadigingssignalen, onder meer via darmhormonen zoals GLP‑1, bijdragen aan voortdurend trekgevoel. Medicijnen die GLP‑1 nabootsen blijken in sommige gevallen de food noise te verminderen doordat ze die signalen herstellen.

Er is geen eenduidige oplossing; experts benadrukken een meervoudige aanpak. Factoren die food noise kunnen verergeren zijn stress, slecht slapen en een omgeving vol voedselprikkels. Diëtist Maria Sahakian waarschuwt dat strenge diëten, calorieobsessie en frequent wegen het denken aan eten juist versterken; regelmatig, volwaardig eten en minder obsessie helpen vaak. De Koster voegt toe dat emoties en eten als afleiding of verdoving ook een rol spelen.

Kortom: food noise is een veelvoorkomend, complex probleem dat zowel biologische als omgevings- en gedragsfactoren kent, en waarvoor verder onderzoek en gecombineerde behandelstrategieën nodig zijn.