Flotilla-activiste Jesse (21) komt vrij, vader Frank opgelucht: 'Het was doodeng'
In dit artikel:
De 21-jarige Jesse van Schaik nam een paar weken geleden deel aan een hulpvloot die richting Gaza wilde varen. Deze week werden de schepen op internationaal water onderschept door Israël, waarna een groot aantal activisten, waaronder Jesse, aan boord werd aangehouden. Mensenrechtenorganisatie Adalah stelt dat opvarenden met "extreem geweld, seksuele vernedering en ernstige mishandeling" van de boten zijn gehaald.
Haar vader, leraar Nederlands Frank van Schaik, volgt de zaak nauwgezet. Hij is trots en opgelucht dat zijn dochter vrijkomt — "Natuurlijk ben ik ontzettend opgelucht" — maar vreest dat internationale aandacht snel kan wegebben zodra de beelden verdwijnen. Pas vanmorgen vlak voor tien uur kreeg hij te horen dat Jesse vrijgelaten wordt; naar verwachting landt ze rond 18.00 uur in Turkije. Eerder was ze overgebracht naar een beruchte gevangenis in het zuiden van Israël, wat volgens Van Schaik geen geruststelling bood.
Er circuleerden beelden van de aanhoudingen die door Israëlische politici werden gedeeld. Op die opnamen zijn opvarenden ruw behandeld te zien, met geboeide mensen op hun knieën. De beelden leidden internationaal tot verontwaardiging: Europese landen riepen ambassadeurs op het matje en ook premier Netanyahu veroordeelde de publicatie. Volgens Van Schaik laat die publieke verontwaardiging zien hoe belangrijk visuele bewijzen zijn om politieke bewegingen op gang te brengen; hij noemt het probleem dat Israël door steun van de Verenigde Staten veel ruimte krijgt om te handelen.
Naast Jesse werden meerdere Nederlanders vastgehouden: Pieter Rambags, Cerisa van Kesteren, Koked Boonk, en de BNNVARA-journalisten Gijs Sanders en Diederick Groenewoud. Israël zegt dat er geen hulpgoederen aan boord waren; Van Schaik noemt die bewering onjuist en zegt dat zijn vrouw de spullen in Barcelona heeft klaargehouden om mee te nemen.
Op sociale media en binnen de academische wereld (onder meer docenten van de Universiteit van Amsterdam) groeit de oproep om de Nederlandse regering aan te spreken op de Israëlische actie. Van Schaik benadrukt dat hij zijn dochter steunt en dat haar activisme voortkomt uit familieopvoeding: protest tegen wat zij als onrecht ziet.