Filmmaker Valérie Donzelli over 'À pied d'oeuvre', over een schrijver die zich uithuurt als manusje-van-alles om rond te komen: 'Hij zoekt naar iets wat betekenis geeft'

In dit artikel:

Valérie Donzelli (53) brengt met À pied d’oeuvre haar zevende speelfilm als regisseur uit, een verfilming van het autobiografische boek van Franck Courtès. De film volgt Paul, een voormalig succesvolle fotograaf die zijn carrière opgaf om zich aan de literatuur te wijden. Terwijl hij worstelt aan zijn derde roman, schrijft hij zich in op een online platform en werkt als manusje-van-alles om de eindjes aan elkaar te knopen. De titel verwijst naar het harde werken dat daar bij hoort.

In plaats van zwaar politiek pamflet over de uitwassen van de gig economy kiest Donzelli voor een zachtere toon: de korte klusjes en ontmoetingen met opdrachtgevers blijven luchtig, terwijl de kern van het verhaal draait om de drang naar artistieke autonomie. Paul heeft financieel comfort opgeofferd omdat zijn prioriteit betekenisvol creëren is, niet verdienen. Donzelli zegt zich te herkennen in dat beeld van een compromisloos kunstenaar en wilde vooral de kwetsbaarheid van het kunstenaarschap tonen.

Courtès werkte mee aan de verfilming: hij las scenario’s en hielp ervoor te zorgen dat details en schrijfstijl klopten. Veel van Pauls voice-overs zijn rechtstreeks ontleend aan het boek, zodat de literaire stem van de auteur in de film voelbaar blijft. Donzelli speelt zelf de ex-vrouw van Paul; het personage verwijt hem dat hij het gezinsleven op straat gooit in zijn werk, een beschuldiging die Donzelli hardvochtig noemt maar die ook de spanningen tussen persoonlijk leven en literaire vrijheden belicht.

À pied d’oeuvre is bedoeld als een intieme blik op keuzes en waardes bij het maken van kunst, niet primair als aanklacht tegen platformarbeid. De film draait in Nederlandse zalen zoals Cinecenter, Filmhallen, Het Ketelhuis en Cinema The Pulse, en is digitaal beschikbaar via Picl.nl. Voor wie interesse heeft in verhalen over creatie, verantwoordelijkheid en de praktische kanten van kunstenaarschap biedt Donzelli een mild, menselijk portret dat literatuur en film met elkaar verbindt.