Feynman en/of Feiten - Taghi komt vrij

In dit artikel:

Het Openbaar Ministerie verdenkt advocate Inez Weski ervan onder druk of dwang handelingen te hebben verricht in het milieu rond Ridouan Taghi, en ziet haar niet louter als verdachte maar ook als potentieel gechanteerde vanwege haar kinderen en kleinkinderen. Weski (71, volgens het artikel zwak en ziek) zei bij haar aanhouding dat ze het niet gewild had en dat ze het “niet zou overleven” — een citaat dat in de tekst als directe uitspraak wordt vermeld. Het OM eist van advocaten dat zij bij dwang tijdig hulp zoeken, terwijl dergelijke beschermingsmogelijkheden op dit niveau praktisch niet bestaan; de auteur noemt die eis victim blaming.

De casus speelt binnen het omvangrijke Marengo-dossier: een complex strafproces van tienduizenden pagina’s tegen een vermeende moordmachine met 17 verdachten, waarin jarenlang procesvoering, recuseringen en logistieke lasten het werk van verdediging structureel bemoeilijken. De zaak staat niet op zichzelf: de georganiseerde drugshandel in Nederland is een miljardenbusiness met grootschalig geweld — bomben, ontvoeringen, martelcontainers en moorden — en slachtoffers variërend van kroongetuigen tot journalisten en rechters. Het OM oordeelt dat deze netwerken lak hebben aan mensenlevens, wat mede de extreme beveiligingsangst rond Weski verklaart; zij werd niet in het reguliere gevangeniswezen geplaatst uit vrees voor nabijheid van maffialeden.

PGP-berichten en onderzocht materiaal zouden aantonen dat Weski nooit echt deel uitmaakte van de organisatie (zij kreeg geen schuilnaam; in berichten stond zij aangeduid als “de advo”), maar ook dat zij niet reageerde of medewerking verleende aan de vermeende cliënten. Desondanks eist het OM in de rechtszaal naar verluidt een gevangenisstraf van 4,5 jaar, terwijl het haar in de media tegelijk als mogelijk slachtoffer adresseert. De schrijver hekelt die tegenstelling en het feit dat aanklagers de druk als vaststaand zien zonder alternatieve motieven aan te dragen.

Kritiek richt zich ook op de timing van de vervolging: door Weski vroeg en snel te vervolgen zou het OM de verdediging van Taghi zodanig hebben beschadigd dat ervaren advocatenteams afhaken, waardoor het recht op een eerlijk proces en effectieve juridische bijstand volgens de auteur in gevaar komt. Dat zou de houdbaarheid van een Nederlandse veroordeling bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens kunnen ondermijnen. De slotconclusie van het stuk is dat de handelwijze van het OM — en in het bijzonder de behandeling van Weski — het risico vergroot dat Taghi uiteindelijk onterecht vrijloopt.