Feynman en/of Feiten - Om de hete brij

In dit artikel:

Columnist reageert fel op uitspraken van D66-leider Rob Jetten over protesten tegen een asielzoekerscentrum: volgens Jetten zouden demonstraties worden aangewakkerd door campagneteams, maar de auteur betwijfelt dat sterk. Mensen komen volgens hem pas in opstand wanneer zij daadwerkelijk last hebben van sociale ontwrichting: geen betaalbare woningen, onveiligheid op straat of toenemende overlast door rivaliserende jeugdgroepen. Die problemen leiden volgens de tekst tot frustratie en protest zonder tussenkomst van politieke clubs.

De schrijver schetst stadswijken waar horeca en terrassen worden verjaagd door geweld, diefstal en intimidatie, en waar ondernemers en bewoners herhaaldelijk de politie niet (meer) zien patrouilleren. Maatregelen als cameratoezicht, sluitingen van panden en bestuurlijke boetes worden genoemd, maar dat zou de rol van het strafrecht ondermijnen. Een uitzending van Ongehoord Nederland wordt aangehaald als illustratie van de woede onder ‘nieuwere Nederlanders’, die feller zouden zijn in het migratiedebat dan de oudere generaties.

De column breekt een lans tegen politieke correctheid en ‘deugen voor de camera’: in plaats van praktische oplossingen blijft de politieke arena steken in taboes en inzet van morele veroordelingen. Het ideaal dat verschillende culturen vanzelf vreedzaam samenleven wordt door de auteur als naïef bestempeld; sociale cohesie sneuvelt vaak sneller dan zij wordt opgebouwd. Veranderingen in bevolkingssamenstelling van stadscentra leiden volgens hem tot stevige tegenstand onder nieuwkomers die de veiligheid willen behouden.

Economische en empirische argumenten worden ook genoemd: met verwijzing naar Milton Friedman wordt gesteld dat een verzorgingsstaat moeilijk te combineren is met open grenzen. Buitenlandse onderzoeken—Denemarken over kosten van migratie, een Iraanse studie naar verkrachtingsdata in Zweden, en FBI-cijfers over interetnisch geweld in de VS—worden gebruikt om te betogen dat onderzoek naar migratie-uitdagingen hier noodzakelijk maar te weinig gedaan wordt. Het taboe op deze discussie verhindert volgens de columnist het tijdig herkennen van problemen en het formuleren van gericht beleid.

Slotboodschap: wie over deze thema’s sprak, wordt vaak als racist bestempeld; dat stilzwijgen moet doorbroken worden omdat benoemen de eerste stap is naar goed bestuur.