Fantastisch nieuws voor de Houthi's: Saudi-Arabië staat er alleen voor

In dit artikel:

De door Iran gesteunde Houthi’s in Jemen voeren de druk op Saudi-Arabië op. Ze hebben de afgelopen dagen raketten afgevuurd op Saudische doelen; in Mekka klonk het luchtalarm, doelen bij Riyad werden geraakt en de belangrijke Oost-West-oliepijplijn kwam tijdelijk buiten bedrijf. De aanvallen doen denken aan 2019, toen Houthi-drones de olie-installaties bij Abqaiq en Khurais troffen en de Saudische productie tijdelijk stillegden.

De spanningen tussen de Houthi’s en Saudi-Arabië bestaan al sinds de eerste Houthi-opstand in 2004. Riyad stuurde in 2009 grondtroepen naar Jemen, maar slaagde er in het afgelopen decennium niet in de beweging definitief te verslaan. De huidige onrust aan de westkust van Jemen staat bovendien in het teken van de bredere machtsstrijd tussen Iran en zijn tegenstanders.

De Houthi’s dreigen mogelijk met het afsluiten van de Bab al-Mandeb, een cruciale scheepvaartroute tussen de Rode Zee en de Golf van Aden. Een daadwerkelijke blokkade zou waarschijnlijk een zware internationale reactie uitlokken en daarmee ook de Houthi’s schaden. De dreiging geeft hen wel extra drukmiddelen tegenover Saudi-Arabië en dient de belangen van Iran. Een Houthi-functionaris zei dat voorlopig alleen Saudi-Arabië als doelwit in de zeestraat wordt beschouwd, maar hun vijandigheid tegenover de Verenigde Staten en Israël blijft volgens de berichtgeving onveranderd.

Saudi-Arabië probeert steun te verzamelen, maar krijgt geen werkbare anti-Houthicoalitie van de grond. De Verenigde Staten zijn terughoudend, onder meer door hun betrokkenheid bij de oorlog met Iran. Israël botst met Riyad over het Saudische buitenlandse beleid, de Verenigde Arabische Emiraten willen niet opnieuw voor Saudi-Arabië vechten en Egypte vreest een uitzichtloze oorlog. Ook Pakistan en Turkije tonen vooralsnog geen bereidheid om militaire steun te leveren op basis van de recente Mekkaovereenkomst. Daardoor staat Riyad grotendeels alleen en kunnen de Houthi’s hun positie versterken, wat uiteindelijk ook de onderhandelingsmacht van Teheran vergroot.