Familieman Alexander Büttner zwoer trouw aan Vitesse toen bijna iedereen de club liet vallen
In dit artikel:
Toen Vitesse in augustus door de KNVB uit het profvoetbal werd gezet en de meeste spelers de club verlieten, bleef aanvoerder Alexander Büttner (36) als vaste hoeksteen over. Waar anderen wegzochten in onzekerheid over het voortbestaan van de club, zette Büttner zich vast: hij zou loyaal blijven aan Arnhem of anders stoppen met voetballen. Volgens hem kwamen er tien biedingen, maar “zijn hart ligt hier.”
De terugkeer van Vitesse naar het profvoetbal kwam twee weken geleden onverwacht via een rechterlijke tussenkomst. Daardoor moest de ploeg in korte tijd nieuw leven krijgen: er waren nog nauwelijks spelers onder contract en de club moest vóór de donderdagmiddagdeadline voldoende contracten tekenen om aan het minimum van zestien selectiespelers te voldoen. Dat lukte, en met het duel tegen Jong AZ op vrijdagavond in het vooruitzicht zegt Büttner dat de belangrijkste horde al genomen is. Zijn taak is nu vooral om van de overgebleven groep weer een hechte selectie te smeden.
Büttner is een echte Arnhemmers: afkomstig uit Doetinchem maar met een loopbaan die steeds weer naar Vitesse terugkeerde. Hij debuteerde in 2008, groeide uit tot publiekslieveling en verdiende in 2012 een opmerkelijke transfer naar Manchester United, waar hij bij zijn debuut scoorde — het hoogtepunt van zijn loopbaan. Daarna volgden periodes in Moskou (Dinamo) en een kort avontuur in de Verenigde Staten tijdens de coronacrisis, maar telkens keerde hij terug naar Nederland en uiteindelijk naar Vitesse. In 2017 hielp hij de club aan de enige grote bekerzege in het bestaan van de club.
Na degradatie in 2024 bood Büttner zich als ervaren nestor aan bij een team van jonge spelers; resultaat bleek minder belangrijk dan het voortbestaan van de club. Nu, met Vitesse net hersteld als profclub, draagt hij opnieuw de verantwoordelijkheid om stabiliteit en een familiegevoel te brengen in een selectie die deels uit nieuwkomers bestaat. Zijn keuze om te blijven onderstreept zowel zijn persoonlijke band met de club als het culturele fenomeen van de clubiconen in een steeds commerciëler wordende voetbalwereld.