Exploderende energierekening op komst: Overheid in paniek nu we deze winter zonder gas dreigen te zitten
In dit artikel:
Gasunie waarschuwt tijdens een technische briefing in de Tweede Kamer dat de Nederlandse gasopslagen veel te langzaam gevuld worden en dat er zonder snel ingrijpen eind juni of begin juli een zeer kritieke situatie kan ontstaan. Directeur Jeroen Zanting stelde dat het huidige tempo ver onder het vereiste niveau ligt: het wettelijke vuldoel is 87% op 1 november, maar nu — na de start van het vulseizoen begin april — staat de stand rond ongeveer 12%.
Als oorzaak noemt Gasunie de sterk gestegen internationale gasprijzen door geopolitieke onrust (onder meer de spanningen rond Iran). Daardoor durven private marktpartijen niet tegen de huidige hoge prijzen in te kopen. Het artikel wijst er bovendien op dat de sluiting van de Groningse gaswinning Nederland kwetsbaarder heeft gemaakt en de afhankelijkheid van de wereldmarkt heeft vergroot.
Als mogelijke overheidsreacties noemde Zanting dat staatsbedrijf EBN veel meer gas zou kunnen inkopen of dat er opnieuw forse subsidies aan marktpartijen nodig zijn — een aanpak die al in de crisissen van 2022–2023 is toegepast. EBN kreeg dit jaar een vultaak van 80 TWh, ver boven de 25 TWh van vorig jaar. EBN’s directeur gastransacties, Nicolien Vrisou van Eck, waarschuwde dat extra overheidsinkopen de marktprijs kunnen opdrijven: "Wij moeten zorgvuldig omgaan met onze vulopdracht."
Gasunie pleit voor de aanleg van een strategische gasreserve, bij voorkeur in Europees verband, en dringt aan op snelle besluitvorming omdat het technisch en juridisch complex is. Het artikel formuleert felle kritiek op het beleid in Den Haag, beschouwt het als oorzaak van de huidige problematiek en bevat uitgebreide oproepen tot steun en donaties aan de publicerende organisatie.
Kort samengevat: er is een lopend en urgent probleem met te lage gasvoorraden voor de komende winter, veroorzaakt door prijsstijgingen en veranderde binnenlandse productie, en de voorgestelde oplossingen brengen politieke en economische dilemma’s met zich mee (hogere staatsinkopen vs. prijsopdrijvende effecten). Voor context: de Groningse productie werd eerder beperkt en daarna stopgezet vanwege aardbevingsrisico’s, wat de huidige afhankelijkheid van import heeft vergroot.