Ex-treitervlogger Ismail Ilgun is nu een lokale held in Poelenburg. 'Hij verdient een standbeeld'

In dit artikel:

Tien jaar na de rel rond de zogenoemde treitervlogger Ismail Ilgun is de voormalige Poelenburgse tiener uitgegroeid tot ondernemer en mediaproducent, terwijl zijn oude wijk nog altijd worstelt met armoede, beperkte kansen en een hardnekkig imago. Ilgun, inmiddels 29, wordt in Poelenburg nog steeds herkend en door sommigen bijna als een lokale beroemdheid benaderd. Hij verdient nu geld met socialmediadiensten voor bedrijven en maakt zijn video’s voortaan vooral via eigen kanalen, zodat hij minder afhankelijk is van omroepen of redacties.

De aandacht rond zijn vlogs in 2016, waarin hij en zijn vrienden uit de buurt voor veel overlast zorgden en landelijke beroering veroorzaakten, werkte voor hem uiteindelijk als omslagpunt. Na felle kritiek van media en politici — premier Mark Rutte noemde de groep destijds “tuig van de richel” — besloot Ilgun zich te ontwikkelen, te lezen en nieuwe vaardigheden op te bouwen. Hij ziet zichzelf niet alleen als product van zijn omgeving, maar ook van keuzes die hij en zijn vrienden toen maakten.

Het artikel schetst tegelijk hoe Poelenburg en het naastgelegen Peldersveld al decennialang te maken hebben met werkloosheid, laag inkomen, taalachterstand en een gebrek aan perspectief voor jongeren. Toch heeft de ophef rond Ilgun en de problemen in de wijk ook geleid tot extra aandacht en investeringen. Onder het Pact Zaandam-Oost wordt meer dan 100 miljoen euro ingezet voor veiligheid, onderwijs, armoedebestrijding en leefbaarheid. Tegelijk ligt vooral het interventieteam van de gemeente onder vuur wegens zorgen over privacy, etnisch profileren en rechtsstatelijke grenzen.

Lokale betrokkenen verschillen van mening over de resultaten. Jongerenwerker Enes Albayrak ziet vooruitgang, onder meer door beter jongerenwerk en meer ondersteuning op school. Gemeenteraadslid Juliëtte Rot is juist kritisch en vindt dat de structurele problemen nog lang niet zijn opgelost. Ilgun zelf kijkt vooral terug met een mengeling van berusting en nuchterheid: spijt heeft hij niet echt, wel erkent hij dat de overlast van toen voor anderen vervelend en intimiderend was.