Evangelisatie in Schagen - koude vingers, brandende harten
In dit artikel:
Evangelisatie Bethel in Schagen vecht voor voortbestaan en vernieuwing. Het nog altijd in gotische letters gebeitelde gebouw aan de Landbouwstraat huisvest een vereniging die teruggaat tot 1882. Voorganger J.W. van de Kamp leidde de plaatselijke gemeenschap van 1999 tot zijn afscheid in 2024 op 77‑jarige leeftijd; sindsdien lopen de kerkdiensten vaak in de vingers van één hand. Vanaf januari 2025 begint wiskundedocent Arjan van den Noort als deeltijdevangelist met de opdracht de gemeente nieuw leven in te blazen.
Van den Noort probeert zowel binnen als buiten de kerk mensen te bereiken. Op straat in Schagen trekt hij eropuit met enkele lokale helpers — Jan, Hans en Stephan — om folders en kleine rode boekjes uit te delen en voorbijgangers uit te nodigen voor donderdagse lunches en zondagse diensten. Bij een tijdelijk asielzoekerscentrum delen ze sleutelhangers met een QR‑code naar de Bijbel uit. De evangelisten ervaren wisselende reacties: veel afwijzing en soms scherpe onverschilligheid, maar ook openheid, vooral bij jongeren die gevoelig lijken voor gesprekken over toekomst en zingeving.
Binnen Bethel heerst een intieme sfeer. De eenvoudige kerkzaal met houten stoelen, kussentjes en traditionele liedbundels vormt een plek voor diepgaande gesprekken. Bij de wekelijkse lunch — soms slechts enkele aanwezigen — wordt theologie en levensvragen besproken, van de dag des Heren tot persoonlijke rouw en geloofszoektocht. Deelneemsters vertellen over kerkelijk ‘zwerven’ en vinden in Bethel een ruimte om emoties en twijfels te delen; die nabijheid contrasteert met de koude ontvangst op straat.
Van den Noort brengt nieuwe ideeën: hij organiseerde recent een muzikale kerstdienst met viool en harp, en onderhoudt contacten met collega‑evangelisten in de regio, onder meer bij Bij de Bron in Alkmaar. Hij erkent dat folders zelden direct bezoekers opleveren, maar ziet in straatwerk en persoonlijke ontmoeting een zaad dat op langere termijn kan ontkiemen.
De situatie van Bethel illustreert een breder plaatje: kleine, historische evangelisatieposten worstelen met vergrijzing en krimpende kerkgang, maar blijven inzetten op directe ontmoeting en lokale betrokkenheid in de hoop dat geleidelijke vernieuwing de toekomst veiligstelt.