Eugenie (57) wil niet structureel op haar kleinkinderen passen: 'Mijn kinderen noemen me ook wel liefkozend 'weiger-oma''

In dit artikel:

Eugenie Erentreich (57) werkt fulltime als locatiemanager van een uitvaartcentrum/crematorium en vertelt hoe ze haar werk combineert met het leven als oma. Ze ervaart haar baan als zinvol en energiek — het helpen van mensen bij afscheid neemt een belangrijke plek in — en vindt werken niet louter een verplichting of geldkwestie. Omdat haar diensten onregelmatig zijn, past ze niet structureel op haar vier kleinkinderen, maar staat ze wel altijd voor hen klaar; de familie noemt haar daarom liefkozend "weiger-oma".

Haar kleinkinderen — Lily (12), Nova (10), Noah (6) en Zara (4) — komen vaak spontaan langs voor een knuffel of een maaltijd; vaste opvangdagen wil Eugenie echter niet. Ze benadrukt dat ze er wél in acute situaties voor haar dochter kan zijn, bijvoorbeeld toen die tijdelijk bij haar introk na een relatiebreuk. De nabijheid van haar kinderen maakt informeel contact makkelijk en frequent.

De onderlinge band is hecht: Lily als eerste kleinkind blijft bijzonder, Noah is haar ‘prins’, Zara doet haar aan haarzelf denken en Nova is gevoelig en observerend. Eugenie bemoeit zich niet met opvoeding en geniet vooral van de plezierige kanten van oma-zijn, zonder zich vast te leggen op vaste oppasverplichtingen.