EU-ruzie escaleert: Spanje woest op Duitse bondskanselier wegens blinde steun aan oorlogshaviken

In dit artikel:

Spanje weigert mee te werken aan Amerikaanse plannen voor bases of steun voor een mogelijke militaire campagne tegen Iran en houdt zich daarmee tegen de Amerikaanse druk. Als reactie zou president Trump vorige week met economische maatregelen hebben gedreigd — officieel verwezen naar het niet halen van de NAVO-defensienorm — waarmee Washington de Madridse koers probeert af te dwingen.

Tijdens een bezoek aan Washington keerde de Duitse bondskanselier Friedrich Merz zich niet tegen Trump maar herhaalde in grote lijnen de Amerikaanse kritiek, wat in Madrid als een kapitale blunder en als onderdanig gedrag werd opgevat. Merz probeerde later te sussen: hij zegt Trump privé gewaarschuwd te hebben en poogde Sánchez te bellen om het geschil te repareren, maar belandde volgens het artikel zelfs bij een verkeerd nummer.

De Spaanse regering reageerde scherp. Buitenlandminister José Manuel Albares stelde dat Merz afwijkt van de traditie van CDU-leiders als Adenauer en noemde zijn optreden een verraad aan partijwaarden; vicepremier Yolanda Díaz betitelde Merz en soortgelijke EU-leiders als gebrek aan leiderschap en “vazallen” van Trump. De controverse wordt in het stuk gepresenteerd als een breuk binnen Europa: Spanje profileert zich als tegenstander van een escalerende oorlogspolitiek, terwijl landen als Duitsland volgens de columnist te gemakkelijk toegeven aan Amerikaanse druk. Ook Nederland en premier Mark Rutte worden in bredere zin genoemd als voorbeelden van Europese meegaandheid.

Kortom: het conflict legt spanningen binnen de EU bloot over buitenlandse politiek, soevereiniteit en de vraag of Europese leiders zelfstandig tegen Amerikaanse druk kunnen opkomen. (Context: de NAVO-defensienorm slaat doorgaans op 2% van het BBP aan defensie-uitgaven.)