EU en Australië wapenen zich met vrijhandels‑ en defensiedeal tegen Trumps tarieven

In dit artikel:

Europa heeft deze week een vrijhandelsakkoord met Australië beklonken als onderdeel van een bredere strategie om minder afhankelijk te worden van de Verenigde Staten en China. Het pact, waarover sinds 2018 onderhandeld werd, zou invoerheffingen op 99% van de Europese export naar Australië laten verdwijnen; vorig jaar exporteerde de EU voor circa 37 miljard euro naar Australië. Brussel rekent erop dat de handelsstroom daardoor met ongeveer een derde kan groeien en dat bedrijven jaarlijks zo’n 1 miljard euro aan invoerkosten kunnen besparen.

Een aanvullend onderdeel van het akkoord verlaagt ook tarieven op belangrijke mineralen uit Australië. President‑commissaris Ursula von der Leyen benadrukte het strategische doel: „We mogen niet te afhankelijk zijn van één leverancier voor cruciale grondstoffen.” Australië is van groot belang voor batterijfabricage en andere technologieën: het levert ongeveer de helft van ’s werelds lithium en staat hoog op de lijsten voor zirkon, zeldzame aardmetalen en kobalt.

Het akkoord krijgt ook een veiligheidsdimensie: er is een defensiepartnerschap afgesproken dat gezamenlijke wapenaankopen moet vergemakkelijken en Australië toegang biedt tot EU‑missies en het SAFE‑programma, het Europese leningsinstrument voor defensie (150 miljard euro).

Niet iedereen is tevreden. Europese boeren vrezen sterke concurrentie van Australisch rundvlees dat goedkoper de EU kan binnenkomen. Om dit te temperen zijn garanties opgenomen voor geografische aanduidingen — denk aan beschermde namen zoals Parmaham — en Australië erkent de namen van 165 Europese voedingsproducten en 237 sterke dranken. Australische producenten klagen echter dat EU‑bedrijven makkelijker toegang krijgen tot hun markt; bijkomende quota voor vlees, suiker en zuivel zijn beperkt en aan voorwaarden gebonden. Eerdere gesprekken strandden in 2023 juist om dit twistpunt.

Het akkoord moet nog worden goedgekeurd door alle EU‑landen, de Raad, het Europees Parlement en vervolgens geratificeerd in Australië, waardoor het nog enkele maanden kan duren voordat het van kracht wordt.