EU-dictatuur compleet: Hof dwingt katholiek Polen tot erkennen homohuwelijk
In dit artikel:
Het Europees Hof van Justitie in Luxemburg heeft bepaald dat Polen gehuwde paren van hetzelfde geslacht moet erkennen wanneer die huwelijken in een andere EU‑lidstaat zijn voltrokken. De uitspraak (gegeven in november 2025) hangt samen met een zaak van twee Poolse burgers die in Duitsland trouwden en bij terugkeer in Polen geen erkenning kregen van de Poolse autoriteiten. Het Hof baseerde zich op EU‑regels over de vrijheid van verkeer en het gelijkheidsbeginsel, en concludeerde dat erkenning nodig kan zijn om rechten die samenhangen met grensoverschrijdend verkeer te waarborgen.
De auteur van het betoog reageert fel: volgens hem betekent het vonnis dat nationale grondwetten en kiezerskeuzes ondergeschikt raken aan beslissingen van ongekozen rechters in Brussel/Luxemburg. De tekst schildert de uitspraak als een directe aanval op Poolse democratische keuzes, christelijke en conservatieve waarden, en waarschuwt dat dit een routinematische manier creëert om nationale wetgeving te omzeilen door in een ander EU‑land te trouwen (zogenoemde "jurisdiction shopping"). Polen, maar ook andere conservatieve lidstaten als Hongarije, Roemenië en Bulgarije, worden door de auteur genoemd als slachtoffers van een vermeend Europees centralisme dat nationale soevereiniteit uitholt. De schrijver trekt de conclusie dat EU‑lidmaatschap en volledige nationale soevereiniteit onverenigbaar zijn.
Feitelijk gaat het om een klassieke botsing tussen twee beginselen: lidstaten houden over het algemeen zelf de bevoegdheid om te bepalen wat een huwelijk is, maar EU‑recht kan wel bepalen dat lidstaten elkaar bepaalde verdragsrechten en de gevolgen van grensoverschrijdend verkeer moeten erkennen. Praktische gevolgen van zo’n uitspraak kunnen betrekking hebben op bijvoorbeeld verblijfsrechten, sociale zekerheidsrechten en administratieve erkenning van burgerschapsrelaties wanneer een van beide partners in een ander lidstaat woont of werkt.
De zaak is politiek beladen omdat ze het spanningsveld tussen nationale wetgevende autonomie en de uniformering van bepaalde rechten binnen de EU zichtbaar maakt. Voorstanders van de uitspraak zullen wijzen op de bescherming van individuele rechten en de rechtszekerheid voor grensoverschrijdende EU‑burgers; tegenstanders zien hierin een inbreuk op door nationale parlementen vastgestelde morele en constitutionele kaders.