Eric van der Burg (60) werd doodziek op Aruba, waar hij nu als staatssecretaris over gaat

In dit artikel:

Eric van der Burg (60) is een markante VVD’er met een rood blosje en een blijvende hese stem, opgegroeid in de Amsterdamse Bijlmer en gevormd door buurtcentra en lokale politiek. Geboren in 1965, bracht hij een deel van zijn jeugd in Friesland door maar keerde in 1975 terug naar de Bijlmer, waar familie woonde en waar hij zich thuisvoelt: “mijn huis staat in het centrum, mijn thuis is de Bijlmer.” De buurt en het buurthuis Hofgeest (nu Muziekcentrum Zuidoost) leerden hem verhalen vertellen; die vertelkunst ziet hij als essentieel voor het vak van politicus.

Privégeschiedenis en karakter
Van der Burg groeide op in een gezin dat uit elkaar viel toen hij jong was. Hij was 17 toen een fietsongeval met zijn hoofd tegen beton hem in gevaar bracht — hij overleefde, maar houdt nog hinder van zijn neus bij koude. Hij was 25 jaar getrouwd; die relatie eindigde. Sinds februari is bekend dat hij een nieuwe relatie heeft. Hij houdt zijn privéleven bewust afgeschermd, onder meer omdat zijn partner bestuurlijk actief is bij een woningcorporatie — daardoor vermijdt hij potentiële belangenconflicten bij volkshuisvestingszaken.

Zijn imago is enerzijds vrolijk en toegankelijk; anderzijds spreekt hij recht voor z’n raap en kan hij fel uit de hoek komen. Dat bleek publiekelijk toen hij in 2025 grof taalgebruik gebruikte over politieke tegenstanders; hij erkende dat het onprofessioneel was, maar zegt ook dat het een kant van hem is: het hart op de tong.

Politieke loopbaan en dossiers
Van der Burg begon in de Amsterdamse stadsdeelraad (elf jaar actief), was wethouder en zorgbestuurder in de stad, en zette in Den Haag een carrière voort als senator en later staatssecretaris. Hij maakte naam als staatssecretaris voor Asiel en Migratie, waar hij de spreidingswet invoerde: een regeling om asielzoekers eerlijk over gemeenten te verdelen. Hij verdedigt die wet en zegt dat lokale bestuurders herhaaldelijk hebben aangegeven dat zo’n regeling broodnodig is; de VVD als partij staat er echter ambivalent tegenover.

De periode rond de zomer van 2024 was politiek pijnlijk voor hem: de VVD-fractie stemde in met samenwerking waarin de PVV een rol kreeg, iets waar Van der Burg grote gewetensbezwaren tegen had. Hij huilde tijdens het beraad en wilde aanvankelijk niet in het Schoof-kabinet zitten; desalniettemin bleef hij Kamerlid, uit loyaliteit aan de VVD en omdat hij vindt dat politici in moeilijke tijden niet moeten wegstappen.

Ziekte op Aruba en herstel
In het najaar van 2023 werd Van der Burg tijdens een werkbezoek aan Aruba ernstig ziek—hij viel flauw en belandde twee keer in het ziekenhuis. Diagnose: ernstige voedselvergiftiging met systemische gevolgen; hij hield dagenlang niets binnen en had spierbeschadigingen die fysiotherapie vereisten. De gewaarwording van herstel kwam voor hem concreet op 15 december toen zijn dubbelzien verdween en zijn zicht weer normaal werd. Hij stopte tijdelijk als staatssecretaris om te herstellen, maar toont geen wrok tegen het eiland: hij keerde terug en sliep later zelfs in exact dezelfde hotelkamer waarin hij was opgenomen.

Terugkeer in het kabinet en huidige taak
In februari 2026 kreeg Van der Burg van partijleider Rob Jetten (premier) de uitnodiging om opnieuw staatssecretaris te worden; zijn portefeuille omvat nu ‘slagvaardige overheid’ en koninkrijksrelaties. Slagvaardigheid beschrijft hij concreet aan de hand van voorbeelden zoals het makkelijker en efficiënter maken van belastingaangifte en het inzetten van AI om procedures te versnellen — kortom: minder bureaucratie, meer gebruiksgemak voor burgers en lagere kosten voor de overheid. Als staatssecretaris voor koninkrijksrelaties reist hij naar Caribische onderdelen van het koninkrijk; zijn ervaringen daar zijn zowel mooi (bergen, uitzichten) als zwaar geweest (ziekte op Aruba).

Stijl en werkwijze
Van der Burg profileert zich als een volks politicus die de ‘gunfactor’ inzet: hij haalt zaken vaak niet met macht maar door vertrouwen en persoonlijke relaties te benutten, iets wat hij in Amsterdam heeft geleerd. Hij blijft actief media-aandacht niet schuwen — hij geniet van zichtbaarheid — maar vindt ook dat sommige zaken discreet moeten blijven. Zijn hese stem is een chronische fysieke beperking: stembanden sluiten niet goed; een operatie heeft dat niet geheel verholpen. Hij drinkt geen alcohol en kiest vaak voor cola zero om zijn keel vochtig te houden.

Belangrijke thema’s en pijnpunten
- Asielbeleid en spreidingswet: Van der Burg staat er persoonlijk pal achter en ziet de wet als praktisch noodzakelijk voor eerlijke opvangverdeling; de VVD is verdeeld.
- Bestuurlijke slagvaardigheid: digitalisering en AI moeten administratieve lasten verlagen en dienstverlening verbeteren.
- Koninkrijksrelaties: hij heeft intensieve banden en reist naar Caribische eilanden, ook al bracht dat hem eerder gezondheidsproblemen.

Kortom: Eric van der Burg is een volkse, soms confronterende VVD’er met diepe wortels in de Bijlmer en een loopbaan die van lokaal bestuur naar gevoelig nationaal beleid voert. Hij combineert politieke loyaliteit met persoonlijke bezwaren (met name tegen samenwerking met de PVV), een hands-on benadering van bestuurlijke problemen en een voorkeur voor verhalen als instrument om beleid te brengen. Zijn recente terugkeer in het kabinet laat zien dat hij ondanks gezondheidsklachten en politieke wrijving een actieve rol wil blijven spelen in Den Haag en in het koninkrijk.