'Erger dan Poetin': Tucker en Eva fileren de Brusselse jacht op dissidenten en de totale willekeur
In dit artikel:
In januari 2026 trad publiciste Eva Vlaardingerbroek op bij de Amerikaanse presentator Tucker Carlson om zware beschuldigingen richting de Europese Unie te uiten: volgens haar heeft de EU stilzwijgend bevoegdheden verworven om individuele burgers te sanctioneren voor vermeende desinformatie over Oekraïne, zonder strafrechtelijke procedure of rechterlijke toetsing. Vlaardingerbroek zegt dat zulke administratieve maatregelen — bevriezing van tegoeden, reisbeperkingen en andere beperkingen — gezinnen financieel en sociaal uit het openbare leven kunnen drukken en dat het mechanisme ingezet wordt zonder normaal rechtsbeschermingskader.
Carlson vergeleek die repressie, naar eigen zeggen, met maatregelen in autoritaire staten en stelde dat in het Verenigd Koninkrijk en de EU burgers sneller worden gestraft voor kritiek dan in landen die het Westen doorgaans als onvrij bestempelt. Vlaardingerbroek voegde persoonlijke voorbeelden toe: zij kreeg naar eigen zeggen een waarschuwing van Apple over spyware en verwijst naar mensen wier rekeningen zouden zijn bevroren en die nu niet meer kunnen reizen of hun verdediging voeren. Ze koppelt het beleid expliciet aan het beschermen van de stabiliteit van Oekraïne en noemt het een grensoverschrijding van Brussel die niet gerechtvaardigd is, temeer daar Oekraïne geen EU-lid is.
De uitzending beschrijft een angst voor een bredere inperking van vrijheden: wat vandaag “desinformatie over Oekraïne” heet, zou morgen kunnen uitbreiden naar kritiek op klimaatbeleid of binnenlandse politiek. De auteur van het artikel klaagt dat Nederlandse en Europese hoofdmedia zwijgen en ziet in de maatregelen een continentale omslag richting controle en uitsluiting van dissidenten; sommigen trekken parallellen met acties tegen Canadese truckers en spreken van een “openluchtgevangenis”.
Het stuk is politiek geladen en roept op tot verzet; het sluit af met een oproep om aandeelhouder te worden van een verzetbeweging en benadrukt dat rechts-populistische verkiezingssuccessen in oktober 2025 de bestuurders zouden hebben gealarmeerd, met als antwoord volgens de auteur niet dialoog maar repressie.
Ter context: de EU kent vormen van sanctierecht en beleidsinstrumenten tegen buitenlandse inmenging en desinformatie die via besluiten van de Raad of Commissie kunnen worden ingesteld; betrokkenen hebben in veel gevallen de mogelijkheid om besluiten juridisch aan te vechten bij de Europese rechterlijke instanties. De claims in de uitzending en het artikel zijn toegeschreven aan Vlaardingerbroek en Carlson en vormen hun weergave van de gebeurtenissen en risico’s; onafhankelijke verificatie van alle specifieke individuele gevallen wordt in het artikel niet geleverd.