Er bestaat ook goede woede

In dit artikel:

In het boek *Goede woede* onderzoekt de Britse journalist en auteur Sam Parker waarom mensen hun boosheid vaak onderdrukken en welke gevolgen dat kan hebben. Woede is volgens hem niet hetzelfde als agressie, maar een emotie die signaleert dat een grens is overschreden, een behoefte niet wordt vervuld of een pijnlijke ervaring wordt geraakt. Wie woede voortdurend negeert, loopt juist meer risico op een onbeheersbare uitbarsting, agressie of geweld.

Parker baseert zijn betoog op wetenschappelijk onderzoek, historische voorbeelden en zijn eigen levensverhaal. Hij groeide op in een gezin waarin spanningen en woede onderhuids of openlijk aanwezig waren. Daardoor leerde hij boosheid vooral te vermijden. Toen een therapeut hem later wees op de verborgen woede in zijn eigen leven, herkende Parker zich daar aanvankelijk nauwelijks in: hij stond juist bekend als iemand die nooit kwaad werd. Gaandeweg ontdekte hij dat angst bij hem een dikke laag over die woede had gevormd.

Het boek behandelt de invloed van woede op het lichaam en de rol ervan op het werk, online, in partnerrelaties en in de opvoeding. Parker stelt dat kinderen er baat bij kunnen hebben wanneer ouders op een respectvolle manier ruzie maken en het daarna weer goedmaken. Een leven of relatie zonder woede acht hij onrealistisch; belangrijker is dat mensen hun boosheid leren erkennen, benoemen en begrijpen.

Hoewel Parker zich soms van het christelijk geloof distantieert, sluit zijn onderscheid tussen goede en verkeerde woede aan bij de Bijbelse gedachte dat boosheid niet per definitie verkeerd is, zolang die niet tot zonde leidt. *Goede woede* is geen traditioneel zelfhulpboek, maar het slothoofdstuk biedt wel praktische richting aan de hand van Parkers persoonlijke ontwikkeling. De bespreking concludeert dat zijn wetenschappelijke benadering door het persoonlijke verhaal toegankelijk en overtuigend blijft.